بررسي مباني و مؤلفه‌هاي فلسفه تطبيقي در انديشه ايزوتسو

فلسفه تطبيقي تاكنون بواسطه چيرگي نظريه شباهت و رويكرد پديدارشناسي كربن، بدرستي مورد واكاوي قرار نگرفته است. در ايران عمدتاً نامي از نظريه فراتاريخي و ايزوتسو برده نشده و پژوهشهاي درخوري در اين زمينه صورت نپذيرفته است. ديدگاه فراتاريخي ايزوتسو اگرچه گسست بنيادين از رويكرد اورسلي و حتي تاريخي‌نگري است، اما نظر بديعي محسوب شده كه نيازمند تأمل دقيقتري ميباشد. از اينرو تحقيق حاضر عهده‌دار واكاوي مؤلفه‌ها و مباني فلسفه تطبيقي در انديشه ايزوتسو ميباشد. در اين راستا، اهميت و جايگاه ايزوتسو در فلسفه تطبيقي، چيستي فلسفه تطبيقي، ضرورت و امكان فلسفه تطبيقي و همچنين اروپامحوري در انديشه ايزوتسو مورد بررسي قرار گرفته تا روشن گردد طبق مباني وي چگونه ميتوان به ضرورت و امكان فلسفه تطبيقي دست يافت و در عين حال از انتقادهايي كه به ساير رويكردهايي فلسفه تطبيقي وارد است، مصون ماند.