بررسي مسأله بايد و هست در ديدگاه علامه طباطبايي(ره)

فرااخلاق به مبادي تصوري و تصديقي علم اخلاق مي پردازد. يكي از موضوعات فرااخلاقي، مباحث منطقي است كه به استنتاج مفاهيم و گرازه‌هاي اخلاقي مي‌پردازد؛ بنابراين، ‌رابطه بايد و هست در ديدگاه علامه طباطبايي در زمره مباحث منطقي فرااخلاق است كه نوشته‌اي به روش اين مقاله به آن نپرداخته است. نويسنده در اين مقاله درصدد است تا ديدگاه علامه طباطبايي درباره ارتباط جمله‌هاي اخلاقي را در تمام جوانب تبيين و بررسي كند. ايشان جمله‌هاي اخلاقي را اعتباري، اخباري و استنتاج‌پذير و آن استنتاج را جدل مي‌داند. اما به نظر مي‌رسد بياني برهاني از جمله‌هاي اخلاقي بر طبق نظريه علامه امكان داشته باشد و اشكال‌هاي طرح شده در بيان علامه طباطبايي بر برهان‌پذيري جمله‌هاي اخلاقي قابليت پاسخ را دارند. به هر حال ايشان جدل در جمله‌هاي اخلاقي را قبول دارد و جمله‌هاي اخلاقي را بر پايه واقعيتِ نامتغير استوار مي‌داند؛ بنابراين ايشان نسبي‌گرايي اخلاقي را نمي‌پذيرد و با شكاف بايد و هست مخالفت مي‌كند.