نظام آغازگر در دو زبان فارسي و انگليسي: مطالعه اي رده شناختي

مقاله حاضر در چارچوب دستور نقش­گراي نظام­مند و بر مبناي رده­شناسي نقش­گراي نظام­مند و مشخصاً تعميم­هاي رده­شناختي متيسن (2004) انجام يافته است. هدف از انجام اين پژوهش توصيف رفتارهاي رده­شناختي نظام آغازگر در دستور بند ساده زبان فارسي بر مبناي تعميم­هاي رده­شناختي متيسن و مقايسه رفتارهاي رده­شناختي يادشده زبان فارسي با رفتارهاي رده­شناختي نظام آغازگر در دستور بند ساده زبان انگليسي بوده است. نتايج به دست آمده از اين پژوهش نشان مي­دهند كه با توجه به تعميم­هاي رده­شناختي متيسن در ارتباط با نظام آغازگر، دو زبان فارسي و انگليسي به استثناي يك مورد در بقيه مؤلفه­هاي رده­شناختي رفتارهاي يكساني دارند. به بياني مشخص­تر، هر دو زبان فارسي و انگليسي (1) داراي ساخت آغازگريپايان­بخشي يكسان هستند، (2) با آغازگرهاي بي­نشان و نشان­دار به يك شكل برخورد مي­كنند، (3) آغازگرهاي نشان­دار از نوع محض را از طريق واحدهاي زباني نشانه­گذاري مي­كنند، (4) هر دو نوع آغازگر ساده و چندگانه را دارا هستند، و (5) با عناصر سازنده آغازگر چندگانه به يك شكل برخورد مي­كنند. اما زبان فارسي برخلاف زبان انگليسي كه نظام آغازگرش وجه­مقيد است داراي نظام آغازگر وجه­آزاد مي­باشد.