بررسي نقش خود دلسوزي و ابرازگري هيجاني در پيش‌بيني خود افشاييِ برخط در دانشجويان استفاده‌كننده از شبكه‌هاي اجتماعي

هدف: هدف اين پژوهش، بررسي رابطۀ خود دلسوزي و ابرازگري هيجاني با خود افشايي بود. روش: در اين پژوهش، 324 نفر از دانشجويان استفاده‌كننده از فضاي مجازي در دانشگاه محقق اردبيلي به شيوۀ نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي، خود دلسوزي، ابرازگري هيجاني و خود افشاييِ برخط پاسخ دادند. يافته‌ها: مؤلفه‌هاي مهرباني به خود و ذهن‌آگاهي، رابطۀ مثبت و مؤلفه‌هاي خود داوري و انزوا و همانندسازي، بيش از حد رابطۀ منفي معناداري با خود افشاييِ برخط دارند. همچنين، ابراز هيجان مثبت و ابراز صميميت، رابطۀ مثبت و ابراز هيجان منفي رابطۀ منفي معناداري با خود افشاييِ برخط دارند. نتايج رگرسيون گام به گام نشان داد كه در كل، مجموعۀ اين متغيّرها 62 درصد از واريانس خود افشاييِ برخط را تبيين مي‌كنند. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي پژوهش، بايد به نقش ابرازگري هيجاني و خود دلسوزي، به عنوان پيش‌بيني‌كنندۀ خود افشاييِ برخط توجه ويژه‌اي داشت.