تبيين اهمال‌كاري تحصيلي دانشجويان بر اساس سازۀ ديني اخلاقي صبر(ارائۀ مدل معادلات ساختاري)

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش مؤلفه‌هاي صبر(متعالي شدن، شكيبايي، استقامت، رضايت و درنگ) به عنوان سازه‌اي ديني اخلاقي در پيش‌بيني اهمال‌كاري تحصيلي در ميان دانشجويان بود. روش: روش اين پژوهش، توصيفي از نوع همبستگي بود. مشاركت‌كنندگان پژوهش، 250 دانشجوي مقطع كارشناسي دانشگاه شيراز (140 پسر و110 دختر) بودند كه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي تصادفي انتخاب شدند و به مقياسهاي اهمال‌كاري تحصيلي و صبر پاسخ دادند. پايايي اين ابزارها به وسيلۀ ضريب آلفاي كرونباخ و روايي آنها به وسيلۀ همبستگي دروني تعيين شد. نتايج حاكي از روايي و پايايي قابل قبول ابزارها بود. يافته‌ها: نتايج تحليل مسير با استفاده از مدل معادلات ساختاري در نرم‌افزار AMOS نشان داد كه مؤلفۀ صبر پيش‌بيني كنندۀ معنادار و منفي اهمال‌كاري تحصيلي بود. نتيجه‌گيري: در مجموع، نتايج حاكي از تأثير سازۀ ديني اخلاقي صبر بر اهمال‌كاري دانشجويان است. بنابر اين، با برنامه‌هاي آموزش صبر به دانشجويان مي‌توان اهمال‌كاري آنان را كاهش داد