پيش‌بيني مسئوليت‌پذيري كاركنان بر اساس دينداري و هوش اخلاقي در دانشگاه هاي شهر بيجار

هدف: هدف در اين پژوهش، بررسي نقش دينداري و هوش اخلاقي در پيش‌بيني مسئوليت‌پذيري كاركنان بود. روش: پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي و مبتني بر تحليل مسير رگرسيوني است. جامعۀ آماري پژوهش، كليۀ كاركنان دانشگاه هاي شهر بيجار(دانشگاه آزاد اسلامي، دانشگاه پيام نور و دانشگاه علمي كاربردي) بودند كه از بين آنان بر اساس نمونه‌گيري تصادفي ساده(جدول مورگان)، 102 نفر در پژوهش شركت داده شدند. براي گردآوري داده‌ها از پرسشنامۀ مسئوليت‌پذيري كاركنان(كارول، 2003)، پرسشنامۀ هوش اخلاقي(لنيك و كيل، 2005) و پرسشنامۀ دينداري(گلارگ و استارك، 1965) استفاده شد. يافته‌ها: دينداري و هوش اخلاقي مي‌توانند مسئوليت‌پذيري كاركنان را پيش‌بيني كنند. همچنين بين دينداري و هوش اخلاقي رابطۀ مثبت و معنادار وجود دارد. نتايج تحليل رگرسيوني نشان مي‌دهد كه از بين مؤلفه‌هاي دينداري و هوش اخلاقي، مؤلفۀ دلسوزي، بيشترين قدرت تبيين‌كنندگي را براي متغيّر مسئوليت‌پذيري دارد. نتيجه‌گيري: تعميق باورهاي ديني و تأكيد بر اخلاقيات مي‌تواند در بهبود وضعيت مسئوليت‌پذيري كاركنان نقش مهمي را ايفا كند.