بررسي عوامل فردي مؤثر بر رشد هوش فرهنگي كاركنان (مورد مطالعه: دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز)

هدف: تحقيق حاضر با هدف تعيين عوامل فردي مؤثر بر رشد هوش فرهنگي كاركنان دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز انجام شد. روش: اين تحقيق از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، پيمايشي است و از ابزار پرسشنامۀ استاندارد براي جمع‌آوري داده‌ها استفاده شده است. جامعۀ آماري، كاركنان دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران مركز به تعداد 600 نفر بودند كه براي نمونۀ پژوهش، 234 نفر به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. به منظور تحليل داده‌ها و آزمون فرضيه‌هاي پژوهش، از آمار توصيفي و آزمون رگرسيون لجستيك استفاده شده است. يافته‌ها: ويژگي‌هاي فردي، خودكارامدي و تجربيات فردي، به دليل سطح معناداري بيش از 0.05 بر رشد هوش فرهنگي كاركنان واحد تهران مركز تأثير ندارد. عامل ديگر، ويژگي‌هاي كارآفرينانه است كه دو مؤلفۀ آن؛ يعني توفيق‌طلبي و خلاقيت، به دليل دارا بودن سطح معناداري كمتر از 0.05، بر رشد هوش فرهنگي مؤثرند. نتيجه‌گيري: با تقويت نقاط قوت و بهره‌گيري از فرضيه‌هاي تأييد شده، مي‌توان زمينۀ مناسبي را براي رشد و تقويت هوش فرهنگي كاركنان فراهم آورد.