تبيين مفهوم تعادل در زندگي از ديدگاه اسلام و شناسايي عوامل سطح فردي مؤثر بر تعادل كار-خانواده

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبيين مفهوم تعادل در زندگي از ديدگاه اسلام و شناسايي عوامل سطح فردي مؤثر بر تعادل كار خانواده انجام شد. روش: روش اين پژوهش، كيفي از نوع اكتشافي است. براي تبيين مفهوم تعادل، علاوه بر پژوهشها و مقالات مختلف، به كتب الميزان و ميزان الحكمه نيز رجوع شد. يافته‌ها: مفهوم و مؤلفه‌هاي تعادل و ابعاد زندگي انسان مسلمان، بر اساس بررسي منابع، تببين و عوامل سطح فردي مؤثر بر تعادل كار خانواده، گردآوري و دسته‌بندي شد. نتيجه‌گيري: تعادل در زندگي، مفهومي است كه براي غير متدينين نيز قابل دستيابي است، ولي اسلام سبب تغيير نوع نگاه به آن و ارتقاي سطح و كيفيت آن مي‌شود. تعادل از سه مؤلفۀ زمان، رضايت و درگيري تشكيل مي‌شود و براي رسيدن به تعادل، توجه به همۀ اين مؤلفه‌ها لازم است. عوامل متعدد جمعيت‌شناختي، شخصي، سازماني، خانوادگي و اجتماعي، در سطح فردي روي تعادل مؤثرند كه مي‌بايست در سياستگذاري به آنها توجه كافي داشت.