اثربخشي آموزش برنامۀ كاهش استرس مبتني بر ذهن‌آگاهي بر راهبردهاي نظم‌جويي شناختي هيجاني و نگراني آسيب‌شناختي دانشجويان داراي احساس غربت

چكيده هدف: هدف از اين پژوهش، بررسي اثربخشي آموزش كاهش استرس مبتني بر ذهن‌آگاهي بر راهبردهاي نظم‌جويي شناختي هيجاني و نگراني آسيب‌شناختي دانشجويان داراي احساس غربت بود. روش: پژوهش حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون پس‌آزمون با گروه كنترل بود. با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده از بين كليۀ دانشجويان دختر جديدالورود ساكن خوابگاه مقطع كارشناسي دانشگاه محقق اردبيلي در سال تحصيلي 97-1396 كه پرسشنامۀ احساس غربت را پاسخ دادند و نمرۀ آنان بالاتر از ۱۰۸ بود، ۴۰ نفر انتخاب و به صورت كاملاً تصادفي در دو گروه 20 نفرۀ كنترل و آزمايشي گمارده شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامۀ نظم‌جويي شناختي هيجاني(CERQP)، مقياس نگراني آسيب‌شناختي و پرسشنامۀ احساس غربت بود. داده‌ها با استفاده نرم‌افزار SPSS21 و توسط شاخصهاي توصيفي و آزمون تحليل كوواريانس تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: نتايج تحليل كوواريانس نشان داد بين پس‌آزمون دو گروه در ميزان راهبردهاي نظم‌جويي شناختي هيجاني مثبت،‌ راهبردهاي نظم‌جويي شناختي هيجاني منفي و نگراني آسيب‌شناختي، تفاوت معناداري به لحاظ آماري وجود داشت. نتيجه‌گيري: آموزش كاهش استرس مبتني بر ذهن‌آگاهي بر بهبود راهبردهاي نظم‌جويي شناختي هيجاني و كاهش نگراني آسيب‌شناختي دانشجويان داراي احساس غربت تأثير معناداري دارد.