شناسايي نمودهاي رفتار انحراف كاري معلمان و رابطه آن با عدالت سازماني و نظارت و راهنمايي آموزشي

روش اين پژوهش، آميخته و از مدل اكتشافي متوالي بوده است. براي شناسايي نمود‌هاي رفتار‌انحرافي‌كاري از رويكرد كيفي و روش نظريه داده بنياد و براي بررسي ارتباط بين رفتارهاي‌انحرافي‌كاري با عدالت سازماني و برنامه هاي نظارت و راهنمايي از روش كمي-توصيفي همبستگي استفاده شده است. جامعه‌آماري پژوهش را كليه معلمين مرد مقطع ابتدايي مدارس دولتي شهر تبريز(2250 نفر) تشكيل داده‌اند. براي بخش كيفي پژوهش از روش نمونه‌گيري هدفمند و ابزار مصاحبه و براي بخش كمي از نمونه‌گيري خوشه اي دو مرحله اي و ابزار پرسشنامه استفاده گرديده است. پرسشنامه رفتارانحرافي كه بر اساس داده هاي بخش كيفي پژوهش تنظيم شد براي سنجش رفتار انحرافي معلمين استفاده شده است. براي سنجش برنامه‌هاي نظارت و راهنمايي‌ از پرسشنامه ترك‌زاده و نوروزي و براي عدالت‌سازماني از پرسشنامه نيهوف و مورمن ، به ترتيب با ضريب پايايي 0.80 و 0.87 استفاده شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه رفتار‌انحرافي معلمين در چهار دسته رفتارهاي‌انحرافي فرايندي، سياسي، مالي و ميان فردي قابل شناسايي است. رفتار انحرافي كاري رابطه معكوسي با عدالت سازماني و برنامه هاي نظارت و راهنمايي دارد. نتايج تحليل رگرسيوني نشان مي‌دهد از ميان مولفه هاي عدالت سازماني، مولفه عدالت توزيعي قدرت تببيين‌كنندگي بيشتري نسبت به ديگر مولفه هاي عدالت‌سازماني دارد.