تأثير نانوذرات سلنيوم و سلنيوم آلي در مقايسه با ويتامين C بر عمل كرد رشد، ريخت شناسي روده كوچك و ليپوژنر در جوجه هاي گوشتي

تعداد192 قطعه جوجه يك روزه گوشتي از سويه راس-308 به 4 تيمار 48 قطعه اي تقسيم شدند. گروه ها شامل گروه كنترل (جيره پايه)، گروه ويتامين-c (جيره پايه+mg/kg 500 ويتامين c)، گروه نانوسلنيوم (جيره پايه+mg/kg 3 /0 نانوسلنيوم) و گروه سلنيوم آلي (جيره پايه+mg/kg 3 /0 سلنيوم آلي) بودند. جوجه ها تا 35 روزگي تغذيه شدند و عمل كرد رشد در طول آزمايش ثبت شد. در 35 روزگي 12 پرنده از هر گروه خون گيري و ذبح شدند. ضريب تبديل گروه دريافت كننده نانوسلنيوم تنها از نظر عددي بهتر از ساير گروه ها بود (05 /0p). شاخص هاي سرمي ليپوژنز هيچ كدام اختلاف معني داري نداشتند اما گروه سلنيوم آلي مقادير تري گليسيريد و كلسترول كمتري از ساير گروه ها داشتند. هماتوكريت نيز در گروه نانوسلنيوم كمترين ميزان بود. مي توان نتيجه گيري كرد كه نانوسلنيوم با افزايش معني دار سطح جذب و رشد غدد ليبركوهن پرزها، نسبت به ويتامين c و سلنيوم آلي، گزينه مناسب تري براي بهبود راندمان رشدي در جوجه هاي گوشتي است.