ملاك تمايز تسخير و تغيير طبيعت در فناوري اسلامي

A Standard for Employing the Nature and Changing the Nature in Islamic Technology

اين مقاله در صدد پاسخ‌گويي به اين سؤال مهم در حوزه فناوري ديني مي‌باشد كه مرز بين تصرف مطلوب در طبيعت (تسخير) با تصرف مذموم در طبيعت (تغيير) از ديدگاه قرآن چيست؟ نويسنده ابتدا اصطلاحات تسخير، تغيير، فناوري و فناوري اسلامي را تعريف كرده و سپس با ذكر 40 مصداق تصرف، سعي در پاسخ به اين سؤال با الهام از فناوري هاي چهارگانه قرآني كه در زمان انبيا پيشين بوده و فناوري‌هايي كه در روايات به آنها اشاره شده است و همچنين تفسير آيات مربوطه دارد. يافته‌هاي تحقيق: شش ملاك براي اين امر پيشنهاد مي‌شود. برخي پسيني و برخي پيشيني؛ از سوي ديگر پاره‌اي از ملاك‌ها سلبي (عدم اسراف و تبذير و عدم آلايش و تخريب محيط زيست) و برخي نيز ايجابي (فكر، ذكر و شكرِ لساني و عملي) هستند. نتيجه تحقيق آن است كه هر مقدار فناوري بتواند نوع تصرف خود را با ملاك‌هاي طرح شده بيشتر هماهنگ شود، اسلامي‌تر و مفيدتر خواهد بود. روش تحقيق تحليل اسنادي مي‌باشد.

فاقد چكيده مي باشد