معيارهاي ناظر بر شناسايي مفسدفي الارض با تأكيد بر جرايم مواد مخدر

The criterion of recognizing the corruptor's example and its adaptation to drug crimes

اجراي مجازات اعدام در خصوص مرتكبين جرايم مواد مخدر مبتني بر دو مقدمه است، اولاً حدي با عنوان افساد في‌الارض در فقه تشريع شده است و ثانياً مرتكبين اين جرايم مصداق آن حكم شرعي هستند. كما اين كه از نظر فقهي نيز همين دو امر بايستي احراز شود تا بتوان مجازات اعدام را بر مرتكبين بار نمود؛ به عبارت ديگر بحث كبروي اين حكم عبارت است از اينكه آيا از نظر منابع فقهي چنين حدي از سوي شارع مقدس تشريع شده است يا خير؟ اما بحث صغروي اين حكم شرعي آن است كه بر فرض پذيرش اين حكم فقهي، چه رفتارهايي را مي‌توان مصداق مفسد في‌الارض دانست؟ تاكنون بيشتر مباحث متوجه بحث حكمي اين موضوع بوده است و ادلۀ فقهي، له و عليه حكم افساد في‌الارض مورد مداقه قرار گرفته است اما به اين امر كمتر پرداخته شده است كه با فرض پذيرش اين حكم فقهي، چه كساني مصداق اين حكم هستند و با چه معياري مي‌توان به شناخت مصاديق حكم افساد في‌الارض همت گمارد؟ و در نهايت در تطبيق اين معيار بر قانون جرايم مواد مخدر، آيا رفتارهايي كه در قانون داراي مجازات اعدام هستند، واقعاً مصداق مفسد في‌الارض محسوب مي‌شوند يا خير؟ اهميت اين موضوع از آنجايي بيشتر مي‌شود كه قانونگذار در ماده 286 قانون مجازات اسلامي تلاش كرده است كه به ارائه تعريفي از جرم افساد في‌الارض بپردازد و اين مفهوم را روشن نمايد.