شمايل نگاريِ ديني در هنر بودايي (شمايل شناسي اَوَلوكيتشوره)

شمايل نگاري ديني، فصلي از هنر قدسي است و براي سنت هاي ديني از ارزش هاي تعليمي، تبليغي، آييني و تجربي بالايي برخوردار است . اين شاخۀ هنري در بوديسم مهايانه ج ايگاه و اهميتِ ارجمندي داشته و مخصوصاً در نگارگري بودي ستوهها به خوبي متجلي است . پژوهش حاضر به روش اسنادي و اساساً با هدف نشان دادن شمه اي از تبلور قداست در هنر بودايي انجام گرفته است و يافته هاي آن نشان مي دهد كه گرچه بوديسم سنتي به دليل فقدان رمزپردازي هاي اساطيري و متافيزيكي عاري از هرگونه تمثالپرستي بود، لكن بوديسم متأخر تحت تأثير هنر يوناني گندهاره و ماتورا، ديانت ايراني و تحولات الهياتي دروني از جمله خلق آموزۀ تري كايه و با ضرورتِ تسكين روح تشنۀ سالكان بودايي، به شمايلنگاري روي آورد. در اين جستار براي نمونه، رمزپردازي، نمادگرايي و شمايل شناسي بودي ستوه اَوَلوكيتشوره مورد واكاوي اجمالي قرار گرفته است و بنابر يافته ها ظاهراً در شمايل نگاري اَوَلوكيتشوره، تسبيح، نيزۀ سه شاخه، شمشير، وَرَد مودرَه، عصاي الماس شاهي و نيلوفر آبي كاربرد غالبي دارند و هر يك وجهي از وجوه خويشكاري او را برميتابد.