بررسي تعليم و تربيت در آثار عزيزالدين نسفي

عزيزا­لدين نسفي از عارفان پركار قرن هفتم هجري است كه در آثارش توجه بسياري به تعليم، تربيت و آموزش داشته؛ از اين جهت ميان انواع ادبي، «نوع تعليمي» را مي­توان به تأ­ليفاتش اطلاق كرد. تعليم و تربيت موفق همواره از دغدغه­­هاي اساسي جوامع و افراد بوده است. نسفي نيز همچون معلم و مصلحي كه در قبال افراد و جامعه احساس مسئوليت مي­كند به امر خطير آموزش و تعليم مي­پردازد و اين وجهي است كه در آثار نسفي فراموش گرديده است. آثار او هم متضمن قصد و نيت تعليم و هم مبتني بر روش تعليمي زمان خودش است. در اين پژوهش اين مسئله با در­ نظر گرفتن اينكه تعليم تصوف معطوف به دو رويكرد نظري و عملي است بررسي مي‌شود. موضوعاتي كه به وجهۀ تعليمي آثار نسفي مربوط مي‌شود عبارت است از: «نسفي و تعليم علم»، «نسفي و تعليم عمل» و بالاخره «روش تعليم نسفي». تعليم علم مربوط به آموزش تصوف نظري و تعليم عمل مربوط به آموزش سير و سلوك عرفاني است. روش تعليم نسفي مبتني بر نظام­هاي تعليمي قرن هفتم و هشتم در سرزمين­هاي اسلامي است