نقد هريچ بر تعبير كريپكي از مفهوم پيروي از قاعده

Horwich’s Criticism against Kripke’s Account of Rule-following

پل هريچ (Paul Horwich) در كتابها و مقالاتي مختلف به نقد برهان ويتگنشتاينِ كريپكي (1982) پرداخته است. در اين مقاله به يكي از پاسخ­ هاي وي به يكي از برهان­ هاي ويتگنشتاينِ كريپكي پرداخته، استدلال مي­كنم كه دلايل او براي رد برهان ويتگنشتاينِ كريپكي كفايت نمي­ كنند. در بخش 2 به توضيح آراي ويتگنشتاينِ كريپكي و شكاكيت معنايي (Meaning Scepticism) خواهم پرداخت. در بخش 3 به توضيح صورت بندي هريچ از استدلال هنجارمندي ويتگنشتاينِ كريپكي، كه خود آن را «استدلال راهنمايي عقلاني» (The Rational Guidance Argument) نام مي­دهد، خواهم پرداخت. در بخش 4 نقد هريچ بر اين استدلال را بررسي خواهم كرد. چنان كه خواهد آمد هريچ با پيشنهاد نسخه­اي از نظريۀ آمايشي (Dispositional)كه بر معرفي «آمايش براي تصحيح خويش» (Self-correction disposition) مبتني است مي­ كوشد به استدلال راهنمايي عقلاني ويتگنشتاينِ كريپكي پاسخ دهد. با بخش 5 و استدلال عليه كارآمد بودن اين پيشنهاد در پاسخ به ايراد هنجارمندي، مقاله را به پايان خواهم برد.

Paul Horwich has criticized Kripke’s Wittgenstein’s (KW) rule-following argument. In this paper, I shall explore one of Horwich’s multiple objections to KW and argue that it is not effective. In section 2 I will discuss KW’s meaning skepticism. Of various candidates that KW explores for the facts that meaning-ascription sentences are meant to correspond, I will explain exclusively dispositional facts. In section 3 Horwich’s explanation of KW’s “rational guidance argument” against dispositionalism about meaning-ascription sentences. This will be followed by a discussion of Horwich’s objection to the argument in section 4. By introducing the idea of “self-correction disposition,” as it will be explained, Horwich tries to save the dispositionalism. In the final section of the paper I shall try to show that Horwich’s appeal to the disposition to self-correct faces the problem of “rational guidance argument” again