بررسي متغيرهاي فرآيند بر اندازه نانوذرات، توزيع اندازه ذرات و قطر هيدروديناميكي سيليكاي سنتز شده به روش استوبر اصلاح ‌شده

The effect of synthesis parameters on the particle size, particle size distribution and hydrodynamic diameter of silica nanoparticles via modified StÖber method

در اين پژوهش، سنتز نانوذرات سيليكا به روش استوبر اصلاح شده صورت گرفته است. در ادامه به تاثير متغيرهاي فرآيند (دما، غلظت تترا ‌اتيل ‌اورتو ‌سيليكات (TEOS) و آمونياك) بر اندازه نانوذرات، قطر هيدروديناميكي و توزيع اندازه نانوذرات سيليكا با استفاده از آناليز ميكروسكوپ الكتروني روبشي گسيل ميداني‌ (FESEM) و پراكندگي نور پويا (DLS) پرداخته ‌شده است. نتايج تصويربرداري FESEM نشان مي‌دهد كه مورفولوژي نانو ذرات سيليكا در تمام نمونه‌ها كروي است. در اثر كاهش دماي سنتز، از دماي 57 به °C 47، اندازه نانو ذرات، قطر هيدروديناميكي و عدد شاخص پراكندگي (PDI) افزايش ‌يافته است. همچنين در اثر افزايش غلظت TEOS به عنوان پيش‌ماده سيليكا، از مقدار 0/1128 به M 0/1579، اندازه نانوذرات از 54 به nm 63 افزايش ‌يافته و توزيع اندازه ذرات يكنواخت است. با تغيير هم‌زمان دو پارامتر دما و غلظت TEOS، اندازه نانوذرات nm 73 و قطر هيدروديناميكي nm 199 بدست آمد. علاوه بر اين با اضافه نمودن M 0/3 آمونياك به عنوان واكنشگر، نانوذراتي به ابعاد n m 77 با عدد PDI معادل 0/129 سنتز گرديد. همچنين نتايج حاكي از آن است كه تعداد مراحل شست‌وشو در حين سنتز، بر اندازه و توزيع اندازه ذرات تاثيرگذار است. آزمون طيف‌سنجي پراش انرژي پرتو ايكس (EDX)، حضور عناصر اكسيژن و سيليسيم را در تمام نمونه‌ها تاييد كرده است.