تحليل ‌‌ظرفيت ‌‌ارتباطات ‌‌سازمان‌هاي ‌‌متولي ‌‌مقاصد ‌‌گردشگري ‌‌ساحلي ‌‌(مطالعه ‌‌موردي: ‌‌مقاصد ‌‌روستايي ‌‌استان ‌‌گيلان)

پيشبرد ‌‌توسعه ‌‌نياز ‌‌به ‌‌رويكردهايي ‌‌چندسازماني ‌‌دارد؛ ‌‌لذا ‌‌بررسي ‌‌ظرفيت ‌‌ارتباطات، ‌‌براي ‌‌پيوند ‌‌سازمان­هاي ‌‌مختلف ‌‌ضروري ‌‌است. ‌‌از ‌‌ظرفيت ‌‌ارتباطات، ‌‌به‌عنوان ‌‌تلاش­هاي ‌‌مشتركي ‌‌ياد ‌‌مي­كنند ‌‌كه ‌‌فاصله ‌‌بين ‌‌سازمان­ها ‌‌را ‌‌كاهش ‌‌مي­دهد. ‌‌در ‌‌فرايند ‌‌توسعه ‌‌گردشگري ‌‌ساحلي ‌‌سازمان­هاي ‌‌مختلفي ‌‌درگير ‌‌مي­باشند؛ ‌‌استانداري، ‌‌فرمانداري، ‌‌منابع ‌‌طبيعي، ‌‌محيط­زيست، ‌‌جهاد ‌‌كشاورزي ‌‌و ‌‌... ‌‌. ‌‌در ‌‌صورت ‌‌وجود ‌‌ظرفيت ‌‌ارتباطات، ‌‌اين ‌‌سازمان‌ها ‌‌مي­توانند ‌‌در ‌‌جهت ‌‌توسعه ‌‌گردشگري ‌‌ساحلي ‌‌با ‌‌يكديگر ‌‌همكاري ‌‌كنند؛ ‌‌همچنين ‌‌در ‌‌تعامل ‌‌با ‌‌ساير ‌‌ذي­نفعان ‌‌در ‌‌جهت ‌‌توسعه ‌‌هرچه‌بهتر ‌‌مقاصد ‌‌گردشگري ‌‌ساحلي ‌‌اقدام ‌‌نمايند. ‌‌هدف ‌‌از ‌‌اين ‌‌پژوهش، ‌‌تحليل ‌‌ظرفيت ‌‌ارتباطات ‌‌سازمان­هاي ‌‌متولي ‌‌گردشگري ‌‌ساحلي ‌‌است. ‌‌ارتباطات ‌‌در ‌‌اين ‌‌پژوهش ‌‌در ‌‌قالب ‌‌ارتباط ‌‌درون‌سازماني، ‌‌بين‌سازماني ‌‌(دولتي)، ‌‌ارتباط ‌‌با ‌‌سرمايه گذاران گرفت؛ ‌‌همچنين ‌‌از ‌‌آزمون ‌‌T ‌‌تك‌نمونه‌اي ‌‌و ‌‌تحليل ‌‌واريانس ‌‌براي ‌‌تحليل ‌‌داده­ها ‌‌استفاده ‌‌گرديد. ‌‌براساس ‌‌نتايج، ‌‌بيشترين ‌‌ارتباطي ‌‌سازمان‌هاي ‌‌متولي، ‌‌ارتباط ‌‌درون‌سازماني ‌‌و ‌‌كمترين ‌‌آن ‌‌مربوط ‌‌به ‌‌ارتباط ‌‌با ‌‌روستائيان ‌‌مي­باشد. ‌‌به‌طوركلي، ‌‌ظرفيت ‌‌ارتباطات ‌‌در ‌‌سازمان­هاي ‌‌متولي ‌‌پايين ‌‌است ‌‌و ‌‌براساس ‌‌نتايج ‌‌به‌دست‌آمده، ‌‌مي­توان ‌‌گفت ‌‌كه ‌‌ضعف ‌‌ارتباطات ‌‌سازماني ‌‌يكي ‌‌از ‌‌دلايل ‌‌توسعه ‌‌پايين ‌‌مقاصد ‌‌گردشگري ‌‌ساحلي ‌‌روستايي ‌‌در ‌‌استان ‌‌گيلان ‌‌مي­باشد.