سهم عقل و نقل در معناشناسي صفات خبري از نگاه فاضل مقداد

اهتمام اغلب متكلمان اماميه به استفاده از عقل، هم به عنوان ابزار كسب معرفت و هم به عنوان منبعي مستقل و معتبر، در الاهيات بالمعني الاخص، ملهم و برگرفته از متون مقدس ديني همچون آيات و روايات است. قرآن كريم به عنوان كلام الاهي، مجموعهٔ منسجم و واحدي است كه در آن هيچ‌گونه تعارض و اختلافي ديده نمي‌شود. اما آيات قرآن متشكل از دو دسته آيات محكم و متشابه است و آيات متشابه با رجوع به محكمات تأويل مي‌شود و معناي واقعي خود را مي‌يابد. در اين مقاله، ضمن بيان دلايل فاضل مقداد در خصوص ضرورت تأويل آيات متشابه گزارشي از تأويلات وي از آيات ناظر به عضوداشتن، جهت‌داشتن و امكان رؤيت خداوند در مقابله با مجسمه (مشبهه)، كراميه و اشاعره همراه با ذكر ويژگي‌هاي روش‌شناختي وي، عرضه شده است.