بررسي اعتبار مقاصد شريعت در آثار فقهاي اماميه با تأكيد بر ديدگاه امام خميني

مقاصد شريعت علم به اهداف شريعت و فهم غايات آن است. فقهاي اماميه از قرن سوم به مقاصد شريعت اهتمام داشتند و فقهاي معاصر افق جديدي در فهم مقاصد شريعت گشوده‌اند. اين مقال با بررسي تحليلي ‌توصيفي مقاصد شريعت كه موضوعي فقهي، كلامي و اصولي است و تأثير مستقيمي در استنباط فقهاي اماميه دارد و در پاسخ به ميزان اعتبار مقاصد شريعت در آثار فقهاي اماميه، ضمن تتبع در آثار فقهاي شيعه و تأكيد بر ديدگاه‌هاي امام خميني، به اين نتيجه رسيده است كه: 1. از نظر اماميه، شريعت مقاصدي دارد و احكام، از اين اهداف، تبعيت مي‌كند؛ 2. كشف مقاصد شريعت، حداقل در ابواب معاملات پذيرفته شده است؛ 3. فقهاي شيعه در مقام استنباط كمابيش از مقاصد شريعت استفاده كرده و از آن در توسعه و تعميق فقه اماميه بهره برده‌اند.