واكاوي فعاليت تبشيري فرقه آگوستيني در ايران عهد صفوي

Augustinians' acts in Safavid era of Iran

اگرچه سابقۀ ترويج مسيحيت كاتوليك در ايران عهد اسلامي به دوران ايلخاني بازمي‌‌‌‌‌گردد، از زمان صفويه بود كه تبليغ مسيحيت كاتوليك در شكلي سازمان‌يافته با فرقه‌‌اي از زاهدان مسيحي كه به سنت‌آگوستين منسوب بودند، آغاز شد. شروع اين تكاپو، نه به‌دنبال فعاليت‌هاي صلح‌آميز، بلكه در پي تصرفات نظامي پرتغالي‌ها در خليج ‌فارس و استقرار آنها در جزيرۀ هرمز رقم خورد. هدف اين پژوهش پرداختن به اين مسئله است كه كنش ديني آگوستيني‌ها چه پيامدها‌‌يي در عصر صفوي به دنبال داشت. در راستاي پاسخ به اين سؤال، تلاش‌ شده موضوع بر اساس منابع اصلي و پژوهشي و به روش توصيفي و تحليلي واكاوي شود. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه آگوستيني‌ها در برابر پايبندي مستحكم ايرانيان نسبت به عقايد ديني خود، عملاً در تبليغ و ترويج مسيحيت شكست خوردند و مجبور به ترك ايران براي هميشه شدند.

Although the history of Catholic Christianity propagation in Islamic era of Iran returns to the Ilkhanid period, it was at first in the Safavid era when organized form of Catholic missions began with the actions of a sect of Christian mystics attributed to St. Augustine. Starting of these efforts had not been an outcome of peaceful endeavours, but rather the upshot of Portugueses' military rushes to the Persian Gulf and their occupation of Hormuz Island. The purpose of this research is to answer that what the consequences of the Augustinians' actions during the Safavid era have been. It has been tried to examine the subject based on original and genuine sources and descriptive and analytical method. The findings of the study show that Augustinians, in the face of Iranians' strong solidarity in their religious beliefs, practically failed to promote Christianity and were forced to leave Iran forever.