گسترش ژن هاي مقاومت به آمينوگليكوزيدها در ايزوله هاي باليني كلبسيلا پنومونيه از مراكز پزشكي كرمانشاه

زمينه: مقاومت كلبسيلا پنومونيه به آمينوگليكوزيدها يك مشكل جدي درماني بخصوص در مراكز بيمارستاني است. هدف اين تحقيق تعيين مقاومت به آمينوگليكوزيدها و فراواني ژن هايaac (3)-IIa ،aac (6 )-Ib ،aac (3)-IV، aph (3 )-Ia و ant (2 )-Ia در ايزوله هاي كلبسيلا پنومونيه از مراكز پزشكي كرمانشاه بود. روش ها: كلاً تعداد 165 نمونه مختلف باليني بررسي شد و از ميان آن ها 100 ايزوله كلبسيلا پنومونيه توسط كيت API-20E تاييد شد. آزمون حساسيت آنتي بيوتيكي به آمينوگليكوزيدها با روش انتشار ديسك انجام شد. پس از استخراج ژنوم باكتري ها، ژن هاي aac (3)- Ia ، aac (3)-IV، aph (3 )- Ia، aac (6 )-Ib و ant (2 )-Ia با روش PCR مورد آزمايش قرار گرفتند. داده ها با روش آماري آناليز شد. يافته ها: از 100 ايزوله، 49 ايزوله (49%) به توبراماسين و يا جنتاماسين مقاوم بودند. فراواني ژن هاي aac (6 )-Ib، aph (3 )-Ia و ant (2 )-Ia در ميان ايزوله ها به ترتيب7/87%، 8/42% و 4/24% بود. اما ژن هاي aac (3)-IV و aac (3)- IIa در هيچ يك از ايزوله ها يافت نشد. نتيجه گيري: ايزوله هاي كلبسيلا پنومونيه از نظر فنوتيپي در مقايسه با اكثر مطالعات پيشين مقاومت پايين تري به آمينوگليكوزيدهاي مورد آزمايش نشان دادند. با اين وجود ژن هاي مقاومت aac (6 )-Ib، aph (3 )-Ia وant (2 )-Ia شيوع بالايي داشتند. اين شيوع بالاي ژن هاي مقاومت در كرمانشاه مي تواند در نتيجه تجويز گسترده و غير منطقي آمينوگليكوزيدها و عدم بهره گيري از اقدامات مناسب كنترل عفونت در بيمارستان ها باشد.