بررسي ميزان افسردگي در سالمندان ساكن شهر كرمانشاه درسال1391

: افسردگي‌اختلالي‌‌‌‌ رايج‌‌‌‌ و‌‌‌‌ ناتوان‌كننده‌ در ‌‌سالمندان‌ است‌‌‌‌‌‌‌‌‌ كه ‌‌‌‌با كاهش كيفيت زندگي همراه بوده‌‌ و‌اثراتي‌‌‌‌‌‌ منفي‌‌‌‌ روي‌ عملكرد‌هاي جسمي و رواني سالمندان دارد.‌از‌آنجاييكه جمعيت سالمندان كشور رو‌به افزايش بوده و‌‌مطالعات كمي ‌در ‌‌مورد‌‌‌‌‌افسردگي‌ در‌اين‌ گروه‌انجام‌‌شده‌ است اين مطالعه به‌ ‌منظور‌ تعيين ميزان‌ افسردگي در سالمندان شهر كرمانشاه ‌انجام گرفت. روش ها: اين مطالعه توصيفي- تحليلي است و بر روي 383 نفر از سالمندان شهر كرمانشاه به روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي در سال 1391 انجام شد بدين‌ترتيب كه شهر به پنج‌ خوشه تقسيم و در هر خوشه از 77 نفر به طور تصادفي داده‌ها با استفاده از تست افسردگي بك و پرسشنامه مشخصات دموگرافيك گرداوري گرديد ‌و‌ سپس با spss16مورد تحليل آماري قرار گرفت. يافته ها: بر اساس يافته هاي تحقيق 5/18% افراد به افسردگي خفيف 2/40% به افسردگي متوسط و7/5% افسردگي شديد، 1/3% افسردگي بسيار شديد و4/32% فاقد علامت بودند.رابطه معني داري بين افسردگي با جنسيت ، منطقه محل زندگي و شاغل بودن يا نبودن سالمندان مشاهده نشد، اما بين افسردگي با داشتن بيمه (001/0 p) ، ورزش كردن (001/0 p) سطح درآمد (001/0 p)و سن (017/0p=) رابطه‌ي معنادارآماري مشاهده شد نتيجه گيري: شيوع نسبتا بالاي افسردگي در سالمندان مخصوصا در افراد كم‌درآمد، فاقد پوشش بيمه و كم‌تحرك مويد اين است كه اين گروه نيازمند حمايت اقتصادي-اجتماعي روز‌افزون هستند. لذا توصيه مي شود كه مسئولين با برنامه‌ريزي مناسب و فراهم‌كردن امكانات ورزشي،شغلي و رفاهي متناسب ،گامي موثر جهت كاهش افسردگي در اين گروه بردارند.