اثربخشي تمرينات هوازي بر افسردگي، افكار خودآيند،پذيره هاي ناكارامد و طرح واره هاي ناسازگار اوليه

زمينه: افسردگي از شايع ترين اختلالات روان پزشكي و دارودرماني رايج ترين روش در درمان اين اختلال است، با توجه به عوارض جانبي و گران بودن اين درمان، توسعه درمان هاي غيردارويي ضروري به نظر مي رسد. هدف پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي تمرينات هوازي بر افسردگي، افكار خودآيند،پذيره هاي ناكارامد و طرح واره-هاي ناسازگار اوليه دانشجويان افسرده مي باشد. روش ها: افسردگي از شايع ترين اختلالات روان پزشكي و دارودرماني رايج ترين روش در درمان اين اختلال است، با توجه به عوارض جانبي و گران بودن اين درمان، توسعه درمان هاي غيردارويي ضروري به نظر مي رسد. هدف پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي تمرينات هوازي بر افسردگي، افكار خودآيند،پذيره هاي ناكارامد و طرح واره هاي ناسازگار اوليه دانشجويان افسرده مي باشد. يافته ها: ميانگين نمرات آزمودني ها در پس آزمون نسبت به پيش آزمون در نمرات افسردگي در دانشجويان دختر(009/0=P) و پسر (021/0= P) كاهش معناداري را نشان داد، اگرچه ميانگين نمرات آزمودني ها در پس آزمون نسبت به پيش آزمون در افكار خودايند و پذيره هاي ناكارامد كاهش را نشان داد، اما اين تفاوت به لحاظ آماري معنادار نبود (05/0 P). ميانگين نمرات آزمودني ها در پس آزمون نسبت به پيش آزمون در طرح واره هاي ناسازگار اوليه ايثار(05/0 P) و آسيب پذيري در برابر ضرر و بيماري (05/0 P)،كاهش معناداري را نشان داد. نتيجه گيري: به طور كلي نتايج نشان مي دهد كه تمرينات هوازي مي توان به عنوان يك روش درماني يا يك روش تكميلي همراه با درمان هاي روان شناختي و دارو درماني براي كاهش افسردگي دانشجويان موثر باشد.