كاربست نظريه بازي ها در تحليل كنشگران عرصه مديريت مناطق كلان‌شهري

سازمان‌يابي و مديريت مناطق كلان‌شهري به سبب تعدد و تكثر روزافزون كنشگران و درهم‌تنيدگي‌هاي افقي و عمودي در حوزه‌هاي برنامه‌ريزي، سياست‌گذاري، اجرا و پايش، به يكي از مسائل مهم در سال‌هاي اخير بدل شده است كه تأثيرات بسيار مهمي بر كارآمدي اين مناطق داشته است. پژوهش حاضر با علم به اين‌كه ارائه راهكارها و گزينه‌هاي اصلاحي در تبيين مسئله و فهم پيچيدگي كنشگران عرصه مديريت شهري و به ويژه مديريت مناطق كلان‌شهري، در گام نخست مستلزم شناخت بازي شكل گرفته ميان كنشگران است، برآن شد تا با تشريح و كاربست نظريه بازي‌ها در عرصه مديريت شهري، ضمن شناخت پيچيدگي‌هاي مسئله، تعدد و تكثر كنشگران را با مدل‌سازي تسهيل نموده و به تحليل رفتارها، تعاملات و تمايلات كنشگران و پيامدهاي تصميمات كنشگران بپردازد تا بسترسازي لازم براي ارائه رهنمودها و سياست‌گذاري‌هاي كارآمد را باعث گردد. برهمين اساس نتايج حاصله نشان مي‌دهد وضعيتي كه به عنوان پايدارترين وضعيت كنش و بازي ميان كنشگران مطرح است، مستلزم اصلاحات ساختاري و شناخت مفهوم منطقه كلان‌شهري در نظام تقسيمات سياسي كشور با همراهي ساير نهادهاي مؤثر است.