خاصيت ضد ميكروبي باكتري‌هاي لاكتوباسيلوس ريزوسفر گياه Helianthemum ledifolium و خاك اطراف دنبلان بياباني، Terfezia claveryi در استان گلستان (مقاله كوتاه علمي)

استفاده گسترده از مواد شيميايي و آفت­كش­ها همواره منجر به ايجاد خطراتي در سلامتي انسان، جانوران، وقوع تغييرات اكولوژيكي و عدم تعادل در پايداري محيط زيست شده است. در اين مطالعه با نمونه­برداري از ناحيه ريزوسفر گياه Helianthemum ledifolium و خاك اطراف دنبلان­هاي بياباني از مناطق بياباني استان گلستان، هفت سويه لاكتوباسيلوس گرم مثبت و كاتالاز منفي روي محيط كشت­هاي PDA، NA و MRS جداسازي و شناسايي شدند. آزمايش­هاي بيوشيميايي نشان داد كه دامنه رشد برخي از سويه­ها در اسيديته 3 تا 8 قرارگرفت و توانايي رشد در دماي حداقل 15 و حداكثر 45 درجه سلسيوس داشته و قادر به تخمير قندهاي مورد آزمون بودند. با استفاده از توالي ژن 16S rDNA، سويه­هاي R11، R12، R21، R22، R31، S11 و S12 گونه Lactobacillus plantarum تشخيص داده شدند. بالاترين ميزان بازدارندگي در روش نشت در آگار با قطر هاله 11 ميلي­متر در كنترل عامل بيمارگر گياهي Pseudomonas syringae و باكتري Staphylococcus aureus توسط سويه‌هاي R31 و S11 به‌ترتيب مربوط به سويه­هاي اطراف ريشه گياه همزيست H. ledifolium و خاك اطراف دنبلان انجام شد. در فعاليت ضد قارچي حداكثر نرخ مهار رشد براي قارچ­هاي Penicillium expansum و Fusarium solani به‌ترتيب 37/69 و 99/66 درصد بود. كاهش تشكيل اسپور پنيسيليوم در مقايسه با شاهد مشاهده گرديد. نتايج آماري براساس نرم­افزار SAS و طرح كاملاً تصادفي نشان داد كه باكتري­هاي اسيد لاكتيك با منشا گياهي و خاك توانايي ممانعت از رشد قارچ و باكتري­هاي بيماري­زا را با طيف بالا دارند و مي­توان از آن‌ها به عنوان باكتري­هاي بيوكنترل در آلودگي­هاي پس از برداشت محصولات كشاورزي استفاده نمود.