بررسي تأثير سويه‌هاي Trichoderma جدا شده از خاك‌هاي شور و سديمي در كنترل بيماري پوسيدگي فوزاريومي ريشه خيار (Fusarium solani)

گونه‌هاي تريكودرما به دليل تنوع متابوليسمي و قدرت رقابتي، از موجودات غالب ميكروفلور خاك بوده و تقريباً در تمام زيستگاه‌ها وجود دارند. در اين پژوهش توانايي چهار سويه منتخب تريكودرما براي كنترل بيماري پوسيدگي ساقه و ريشه خيار ناشي از قارچ Fusarium solani مورد مطالعه قرار گرفت. بذرهاي جوانه‌زده خيار در خاك‌هاي سترون تيمار شده با سويه‌هاي تريكودرما كشت شدند. در مرحله‌ي چهار برگي بوته‌هاي خيار، بيمارگر به خاك گلدان‌ها مايه‌زني گرديد. بعد از گذشت يك ماه از مايه‌زني بيمارگر شدت بيماري و فاكتورهاي رشدي در گلدان‌هاي تيمار شده با تريكودرما در مقايسه با شاهد بررسي شدند. نتايج نشان داد سويه‌هاي تريكودرما باعث كاهش شدت بيماري و افزايش فاكتورهاي رشدي شدند به‌طوري‌كه سويه‌هايTrichoderma harzianum T127-12و Trichoderma aureoviride T189-4 هر دو با 67/91 درصد بيشترين تأثير را در كاهش شدت بيماري نسبت به گياه شاهد داشتند. نتايج بررسي اثر سويه‌هاي تريكودرما روي فاكتورهاي رشدي گياه شامل طول ريشه و ساقه، وزن خشك ريشه و اندام­هاي هوايي، قطر ساقه و كلروفيل نسبي نشان دادكه تيمارهاي مختلف سويه هاي تريكودرما تأثيرمثبتي در افزايش فاكتورهاي رشدي گياه داشت به‌طوري‌كه سويه­هاي T189-4 و T127-12 بر روي وزن خشك ريشه در حضور بيمارگر به‌ترتيب با 97 و82 درصد افزايش، بيشترين تأثير را داشتند. نتايج اين بررسي نشان داد كه استفاده از اين سويه‌هاي بومي تريكودرما مي‌تواند براي كنترل پوسيدگي فوزاريومي ساقه و ريشه در برنامه‌ مديريت تلفيقي بيماري‌ توصيه شود.