توسعه مدل سرمايه قانوني بازل در شرايط ركود اقتصادي

اين پژوهش مديريت ريسك اعتباري را مورد مطالعه قرار مي‌دهد و مدلي جنريك براي توزيع زيان پرتفوليوي وام در صنعت بانك‌داري ارايه مي‌كند. با توجه به مفروضات، مدل بازل تنها در شرايط نرمال اقتصادي عملكرد قابل قبولي نشان مي‌دهد و در آن كاپولاي گاوسي تك‌عاملي براي مدل‌سازي همبستگي نكول فرض شده و سرمايه قانوني برپايه فرآيند واسيچك (Vasicek) محاسبه شده است. در اين مقاله، به‌منظور مدل‌سازي توزيع زيان پرتفوليوي وام بانكي در دوران ركود اقتصادي كه فرضيه سرايت نكول وجود دارد، كاپولاي تي- استيودنت (Student’s t) تك‌عاملي به‌عنوان ساختار همبستگي احتمال نكول ارايه مي‌شود. به‌علاوه، مدل با در نظر گرفتن همبستگي بين نرخ اعاده وام و احتمال نكول با استفاده از كاپولاي كلايتون قصد توسعه مدل بازل را دارد. تحليل‌ها از طريق روش شبيه‌سازي مونت كارلو انجام شده است و اثر مدل ارايه شده را در ميزان سرمايه اقتصادي مورد نياز بانك در مقايسه با مدل بازل مطالعه مي‌كند. نتايج نشان مي‌دهد كه مدل ارايه شده با در نظر گرفتن شرايط ركود اقتصادي، سرمايه اقتصادي را تا دو برابر مدل بازل پيشنهاد مي‌دهد. همچنين به اين نتيجه رسيديم كه افت مورد انتظار با پوشش زيان‌هاي حدي فراتر از VaR در شرايط ركود اقتصادي داراي مزيت است و به‌عنوان جايگزين VaR براي محاسبه سرمايه اقتصادي پيشنهاد مي‌شود.