تحليل اثر بازارچه‌هاي مرزي بر معيشت پايدار پس‌كرانه‌هاي روستايي (مورد مطالعه: بخش خاوميرآباد شهرستان مريوان)

تأمين معيشت پايدار روستاييان به عنوان رويكرد غالب برنامه‌ريزي‌هاي توسعۀ روستايي در عصر حاضر مطرح است. در اين راستا بهره‌گيري از ظرفيت تجارت مرزي در نواحي روستايي مرزي به صورت قانوني و هدفمند با بازگشايي مرزها در قالب بازارچه‌هاي مرزي راهكار مطلوبي است. پژوهش كاربردي حاضر با هدف تبيين اين موضوع، يعني تحليل اثر بازارچه‌هاي مرزي پيران و دره‌ وران بر تأمين معيشت پايدار روستاييان بخش خاوميرآباد شهرستان مريوان با روشي توصيفي‌تحليلي و با جمع‌آوري اطلاعات از دو روش اسنادي و ميداني مبتني بر مصاحبه، مشاهده و توزيع پرسش‌نامه در ميان روستاييان انجام گرفته است. تجزيه‌و‌تحليل داده‌هاي حاصل از توزيع 338 پرسش‌نامه (تعيين‌شده با استفاده از فرمول كوكران) با بهره‌گيري از شاخص‌هاي آمار توصيفي (ميانگين و مد) و آزمون‌هاي آمار استنباطي (خي دو، t تك‌نمونه اي، t زوجي، ويلكاكسون، رتبه اي فريدمن و تحليل مسير) در ميان سرپرستان خانوار روستايي بخش خاوميرآباد نشان مي‌دهد كه تأسيس بازارچۀ مرزي نقش مثبت و مؤثري در ارتقاي سطح معيشت روستاييان با افزايش سطح دارايي‌هاي معيشتي آن‌ها داشته است. در ميان انواع دارايي‌هاي روستاييان نيز بيشترين بهبود و ارتقاي وضعيت به دارايي‌هاي مالي روستاييان اختصاص يافته است و كمترين اثرگذاري هم مربوط به سرمايۀ انساني بوده است. همچنين تأسيس بازارچۀ مرزي با كاهش آسيب‌پذيري روستاييان در برابر بحران‌ها و شوك‌ها و تنوع معيشتي، زمينه‌ساز افزايش پايداري معيشت روستاييان شده است.