پاسخگويي ريچارد سوئين‌برن به انتقادات ديويد هيوم در مسئله معجزه

Richard Swinburne's Response to David Hume's Criticisms of Miracle

يكي از ادله‌اي كه از ديرباز براي اثبات درستي ادعاي پيامبران يا حتي در بعضي موارد براي اثبات وجود خداوند استفاده شده، معجزه است. اما اينكه معجزه با چه شرايطي از چنين قدرتي در اثبات مدعاي خود برخوردار مي‌شود و اينكه اصلاً معجزه چه چيزي را ثابت مي‌كند، موضوعي است كه از نگاه شكاكانه و البته تجربه‌گرايانۀ ديويد هيوم مخفي نمانده است و ريچارد سوئين‌برن با دغدغۀ دفاع از مسيحيت و الهيات طبيعي در جهت پاسخگويي به اين انتقادها در تلاش است. با توجه به اينكه از قرن هفدهم يعني بعد از هيوم تعبير نقض قانون‌هاي طبيعت در تعريف معجزه وارد شد و خود سوئين‌برن هم تصريح دارد كه همين تعريف هيوم را قبول دارد و اصلاً آن را نقطۀ كليدي تعريف معجزه مي‌داند، بحث اين دو فيلسوف خالي از فايده نخواهد بود. در اين مقاله مي‌خواهيم بعد از ذكر نظر طرفين بررسي كنيم كه كدام‌يك از نظر اسلام بيشتر پذيرفتني است.

An argument that has been used for long to prove the correctness of the prophets' claims or even at times to prove the existence of God is miracle. However, the conditions that give miracle such a power to prove its claim or more basically the phenomenon that can be proved by miracle are topics that have not been gone unnoticed by the skeptic, empiricist view of David Hume. In response, Richard Swinburne has tried to answer these criticisms to defend Christianity and natural theology. With regard to the fact that it was from 17th century – that is, after Hume – that the notion of violating the natural laws was imported into the definition of miracle and Swinburne himself stipulates that Hume also believed in this definition of miracle and in fact considered it as the key point in the definition of miracle, the review of the opinions of these two philosophers will be worthwhile. After the presentation of the opinions of both philosophers, the article at hand evaluates them to see whose ideas are more acceptable by Islam.