بررسي مباني معرفت‌شناختي حكمت متعاليه و استخراج كاركردهاي آن در تربيت زيبايي‌شناختي(حوزه يادگيري فرهنگ و هنر)

هدف اين پژوهش بررسي مباني معرفت‌شناسي حكمت متعاليه به منظور استخراج كاركردهاي آن در تربيت زيبايي‌شناختي به عنوان يك شيوه آموزشي كارآمد در حوزه يادگيري فرهنگ و هنر است. فرضيه حاكم بر اين تحليل مبتني بر اين نكته است كه تربيت زيبايي‌شناختي با بهره‌گيري از كاركردهاي شناختي هنر، نقشي تاثيرگذار در ارتقاء حيطه شناختي و بهبود جريان ياددهي و يادگيري داشته و اين قابليت براساس مباني معرفت‌شناسي ملاصدرا قابل اثبات است. اين پژوهش با رويكرد كيفي و روش توصيفي - تحليلي انجام شده است. جامعه تحليلي منابع اطلاعاتي دسته اول و دوم مرتبط با موضوع تحقيق بوده كه ابتدا ‌شناسايي و سپس به صورت هدفمند و عميق مطالعه و به‌طور مستمر مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند‌. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد براساس مباني معرفت‌شناسي حكمت متعاليه از قبيل ارتباط بين فاعل‌ شناسا و متعلق شناخت در ايجاد و تكوين دانش، تنوع در ابزارهاي كسب شناخت و وحدت در عين كثرت، فرصت‌هاي متنوعي براي شناخت از جمله آموزش و كسب معرفت در بافت زيبايي و هنر وجود دارد. توسعه تربيت زيبايي‌شناختي به عنوان روشي كارآمد به تامين انگيزه دروني و طراحي تجربه مفهومي‌(ايجاد موقعيت‌هاي متنوع يادگيري)، نيل به سواد زيباشناختي و مهارت واكاوي معنا، پرورش تفكر نقاد و استكمال بُعد عقلاني منجر خواهد شد.