واكاوي تجربه زيسته اعضاي هيات علمي از روند ارتقاي مرتبه علمي؛ مطالعه‌اي به روش پديدارشناسي

اثربخشي نهادهاي آموزشي و پژوهشي در گرو ارتقاي علمي نقش آفرينان اصلي اين نهادها در انجام كارويژه‌هاي خود كه همانا آموزش، پژوهش و خدمات اجتماعي است، امكان‌پذير است.از اين‌رو، پژوهش حاضربا هدف واكاوي تجربيات اعضاي هيات علمي از روند ارتقاي مرتبه علمي خود با توجه به بافت آموزش عالي ايران در سپهر فلسفي تفسير گرايي با رويكرد كيفي و روش پديدارشناسي طراحي و اجرا شد. مشاركت‌كنندگان 21 نفر از اعضاي هيات علمي دانشگاه‌هاي جامع شهر تهران و موسسات پژوهشي وابسته به وزارت علوم، تحقيقات و فناوري بودندكه به روش نمونه‌گيري مبتني بر هدف انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از مصاحبه عميق بدون ساختار و جهت تحليل داده‌ها از راهبرد هفت مرحله‌اي كلايزي استفاده شد. يافته‌ها نشان داد كه تحليل داده‌هاي مصاحبه به ايجاد يك مقوله اصلي «ارتقاي آكادميك اعضاي هيات علمي»و سه مقوله فرعي كه شامل« مشكلات مربوط به كليت آيين نامه ارتقا»، «مشكلات مربوط به فرايند اداري ارتقا» و «مشكلات مربوط به نهادهاي ارزيابي» انجاميد. نتايج اين مطالعه بر مسايل پيش‌ روي فرايند ارتقا تاكيد مي‌كند. تمركززدايي، استقلال دانشگاهي، آزادي علمي در كنار كيفيت سنجي، همگن سازي فرايندها و به كارگيري نيروي متخصص در نهادهاي ارزيابي از عوامل تاثير گذار بر روند ارتقا است.در پايان، راهكارهاي عملياتي براي بهبود وضعيت موجود، پيشنهاد گرديد.