واكاوي نقش توانمندي روان شناختي دهياران در روند مديريت و توسعه روستايي (مطالعه موردي: دهستان رشتخوار)

تغييرات سريع محيطي، سازمان­ها را وادار مي­سازد تا براي سازگاري با محيط به سازوكار­هاي مديريتي مختلفي روي آورند. توانمندي يكي از اين سازوكارهاست و نقش كليدي در حيات سازمان­هاي نوين در عصر دانش دارد. در اين ميان، امروزه يكي از سازمان­هاي نوپا و تازه تاسيس شده در محيط روستايي، سازمان­دهياري­هاست. هدف تحقيق حاضر، واكاوي نقش سطح توانمندي روان­شناختي دهياران در روند مديريت توسعه روستايي در دهستان رشتخوار مي­باشد. در اين پژوهش به روش ميداني با نمونه­گيري از 26 روستا و به تبع آن 26 دهياري به عنوان جامعه نمونه انتخاب شدند و با استفاده از فرمول كوكران،350 خانوار به عنوان حجم جامعه نمونه مشخص شد كه به نسبت جمعيت و بعد خانوار در هر روستا پرسشنامه­ ها به صورت تصادفي توزيع شدند. روايي پرسشنامه توسط استادان گروه جغرافيا و برنامه­ ريزي روستايي و جمعي از كارشناسان ارشد فرمانداري شهرستان رشتخوار مورد بررسي قرار گرفت. ضريب اعتبار پرسش­نامه با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ براي ابعاد مختلف(اقتصادي، اجتماعي، محيطي، عمراني) برابر با 85 /0 و براي ابعاد سطح توانمندي روان­شناختي برابر با 89 /0 است. براي پردازش داده ­ها از آزمون­هاي آماري t-test در نرم افزار spss و ازنرم­افزار AmosGraphics استفاده گرديده است. يافته­هاي تحقيق حاكي از آن است كه توانمندي روان­شناختي نقش مثبتي در بهبود روند مديريت و توسعه روستايي داشته است و از ديد جامعه نمونه توانمندي روان­شناختي دهياران در بعد عمراني با مقدار تي (34/05-) از حد متوسط كمتر بوده است. از سويي ديگر مشخص شدكه بيشترين اثرات سطح توانمندي روان­شناختي دهياران بر توسعه روستايي دهستان رشتخوار مربوط به احساس اعتماد با 662 /0 است. در مجموع با توجه به يافته­ هاي تحقيق چنين مي­توان نتيجه ­گيري نمود، دهياراني كه از سطح توانمندي روان­شناختي بالاتري برخوردار بودند در روند مديريتي و توسعه روستايي عملكرد بهتري داشته ­اند.