ارزيابي ميزان اثرپذيري مشاركت شهروندان از كيفيت زندگي در امور شهري (مورد پژوهي:شهر ني‌ريز)

امروزه كيفيت زندگي به‌عنوان عالي‌ترين مرتبه اهداف اجتماعي – اقتصادي كشورها و به‌عنوان كليد طلايي مشاركت شهروندان، جهت برنامه‌ريزي صحيح و كارآمد براي بهبود و افزايش رفاه شهروندان، در دو بعد عيني و ذهني مورد سنجش و ارزيابي قرار مي‌گيرد. پژوهش حاضر مي كوشد ازنظر هدف با رويكرد كاربردي با روش توصيفي از نوع پيمايشي به ارزيابي كيفيت زندگي و تأثير آن بر مشاركت شهروندان به بررسي اين موضوع در شهر ني‌ريز بپردازد. جامعه آماري كليه سرپرستان خانوار شهر "ني‌ريز" در استان فارس مي باشد كه با بهره‌گيري از فرمـول كوكران تعداد 321 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب و به‌صورت خوشه اي بين سيزده محله در شهر توزيع‌شده است. روايي پرسشنامه با استفاده از نظرات متخصصان و پايايي آن با استفاده از محاسبه آلفاي كرونباخ (كيفيت 80/.و مشاركت 84/.) تعيين‌شده است. جهت ‌تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آماري در نرم افرازهاي SPSS و AMOS استفاده شد. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي¬دهد كه در ميان شاخص هاي موردسنجش، شاخص رضايتمندي زندگي خانوادگي با ميانگين (3/75) و سلامت با ميانگين (3/16) بالاترين ميزان رضايتمندي و شاخص اقتصادي با ميانگين (2/56) پايين‌ترين ميزان رضايتمندي از كيفيت زندگي را به خود اختصاص داده است. همچنين درزمينه¬ي مشاركت هم بيشترين مشاركت شهروندان مربوط به شاخص سياسي با ميانگين (3/06) و كمترين ميزان مشاركت مربوط به شاخص ذهني- معنوي با ميانگين (2/34) است. نتايج آزمون تحليل همبستگي نيز نشـان داد كـه افـزايش كيفيت زندگي مي تواند به افزايش مشاركت شهروندان در امور شهري منجر شود و بين اين دو رابطه مستقيم و معناداري وجود دارد. همچنين نتايج رگرسيون مبين اين مطلب است كه شاخص زندگي خانوادگي با (بتاي 0/20) و شاخص اقتصادي با (بتاي 0/13) بيشترين تأثير را بر مشاركت دارند و درمجموع ابعاد كيفيت زندگي 07% از واريانس مشاركت را پيش‌بيني مي¬كنند.