مكان‌يابي اقامتگاه بين‎راهي با رويكرد معماري خاك‎پناه در استان سمنان

مكان يابي و طراحي اقامتگاه هاي بين‎راهي، معيارهاي گوناگوني دارد. تاكنون ايده طراحي يك اقامتگاه بين‎راهي در زير خاك مشاهده نشده است. از آنجا كه اصول مكانيابي و طرح چنين بنايي خاص بوده، اين شاخصه ها در پژوهش حاضر مورد مطالعه قرار گرفت كه هدف آن فرآيند مكانيابي يك مجتمع اقامتي بين‎راهي با سبك معماري خاك‎پناه در استان سمنان است. طي مطالعات انجام شده و تعيين شاخصه‎هاي‎ اصلي براي مكانيابي اقامتگاه بين‎راهي خاك‎پناه در اقليم گرم منطقه سمنان، با در نظر گرفتن پژوهش‎هاي قبلي و نظرات كارشناسان داده‎‎هاي‎ هر يك از شاخصه‎ها امتياز دهي (اعتبارسنجي) شده و به ترتيب اولويت آن به روش مرحله به مرحله در محدوده مورد نظر هر لايه، ترسيم و اعمال شده به طوريكه در هر مرحله، مناطق فاقد اعتبار از آزمون حذف گرديد. پس از اعمال محدوديت هاي تمامي شاخصه‎ها، نقشه نهايي حاصل جهت مكانيابي توليد گرديد. پارامترهاي اصلي اعتبارسنجي مكان اين اقامتگاه: دسترسي(جاده)، فاصله از شهر، جهت جغرافيايي، شيب زمين، سازندهاي زمين‎شناسي‎، جنس خاك و سطح تراكم آبراهه ها بوده است. در پايان بهترين منطقه براي اجراي پروژه اقامتگاه بين‎راهي با ساختار معماري خاك‎پناه در فاصله 20 كيلومتري شرق شهرستان شاهرود در ضلع شمالي جاده بين‎المللي شاهرود سبزوار تعيين گرديد.