اثربخشي برنامه آموزش مبتني بر خود تنظيمي، ذهن‌ آگاهي و مديريت زمان بر كاهش تعلل‌ورزي و افزايش پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان متوسطه

بدون عنوان

تعلل‌ورزي تحصيلي پديده‌اي رايج در بين دانش‌آموزان است. تعلل‌ورزي با عوامل مختلف فردي و محيطي ارتباط دارد و به پيامدهاي تحصيلي و عاطفي منجر مي‌شود. پژوهش حاضر به‌منظور استخراج مؤلفه‌هاي تعلل‌ورزي از تجارب بي‌واسطه دانش‌آموزان، تدوين و اجراي برنامه ي آموزشي در جهت ارزيابي اثربخشي آن بر تعللورزي و پيشرفت تحصيلي دانش آموزان انجام شد. طرح مطالعه ي فعلي از نوع تركيبي كيفي- كمّي بود. 30 نفر از دانشآموزان پايه ي سوم متوسطه به روش نمونه گيري هدفمند براي مشاركت در مرحلهي كيفي و 64 نفر از دانش آموزان همين پايه در سال 96-95 به عنوان آزمودني در مرحله ي كمّي به صورت خوشه اي چند مرحلهاي براي گروههاي آزمايش و گواه انتخاب شدند. براي جمع آوري اطلاعات كيفي از مصاحبه هاي نيمه سازمانيافته و در مرحله ي كمّي از پرسشنامه محقق ساخته تعلل ورزي و نتايج آزمونهاي هماهنگ پيشرفت تحصيلي استفاده شد. نتايج مصاحبه‌هاي نيمه‌سازمان يافته 12 مضمون اصلي مرتبط با تعلل‌ورزي را مشخص ساخت. تهيه محتواي برنامه‌ي آموزشي بر اساس مضامين استخراج شده صورت گرفت. نتيجه ي تحليل كوواريانس نشان داد كه اجراي مداخله ي آموزشي بر كاهش تعلل ورزي و افزايش پيشرفت تحصيلي مؤثر بوده است. يافته‌هاي پژوهش به‌طور كلي نشان داد كه ميتوان از بسته ي آموزشي طراحي شده براي كاهش گرايش به تعلل ورزي در دانش آموزان استفاده نمود.

فاقد چكيده