چگونگي تقابل روسيه و چين با آمريكا در اوراسيا

به اعتقاد بسياري از انديشمندان روابط‌ بين الملل، قرن بيست و يكم را بايد قرن اوراسيا دانست كه تسلط بحري و بري بر آن مي­تواند آينده چينش قدرت در ساختار نظام بين‌الملل را تغيير دهد. ضرورت برخورداري از موقعيت سوق الجيشي بكر و وجود منابع مادي فراوان براي تبديل شدن هر كشوري به يك قدرت جهاني باعث گرديده است تا بسياري از كشورها با هر ميزان قدرت در پي افزايش چيرگي و نفوذ خود در اين منطقه باشند. ايالات متحده آمريكا از جمله اين كشورها است كه مي­كوشد تحكم همه جانبه خود را در اين منطقه افزايش دهد. آمريكا با تكيه بر اصول "توسعه طلبي" و "مداخله‌گرايي" اين اجازه را به خود داده است تا در منطقه­ اي حضور يابد كه هزاران كيلومتر دورتر از خاك آن است. اما از منظر استراتژيست ­هاي آمريكايي دو كشور چين و روسيه به‌عنوان دو ابرچالش جهاني مي­توانند با ايجاد يك اتحاد استراتژيك ضد هژموني آمريكا، مانع تحقق نظم جهاني مورد نظر اين كشور شوند. اين دو قدرت در دو دهه اخير توانمندي­هاي خود را در منطقه اوراسيا در راستا ايجاد اتحاد استراتژيك، شكل دهي به نظم موازنه ­محور و جلوگيري از مداخله قدرت خارجي در امور اين منطقه به كار گرفته­اند. اما اين اتحاد به­رغم نگاه مشترك هر دو طرف در حوزه نظري، درباره هژموني آمريكا در حوزه عمل تاكنون محقق نشده­است. شرايط پيش‌گفته اين پرسش را به وجود مي­آورد كه چرا با وجود شكل­ گيري هدف مشترك (مقابله با هژمون) ميان روسيه و چين در عرصه عمل اتحاد ضد هژمونيك ميان دو كشور شكل نگرفته است؟ در واقع چه محدوديت­ها و ملاحظاتي مانع تحقق عملي ايجاد اتحاد ضد هژمون دو كشور در اوراسيا گرديده است؟ به منظور پاسخ به پرسش­هاي ياد شده اين فرضيه مطرح مي­شود كه مسائلي چون تفاوت نگاه تاريخي روسيه و چين به منطقه، ماهيت روابط دوجانبه آنان با آمريكا و پيشينه متفاوت روابط با آن، اولويت­هاي متفاوت منافع ملي در كنار تفاوت جايگاه قدرت هر دو بازيگر از جمله دلايل عدم تحقق عملي نظريه اتحاد ضد هژمون مي­باشد.