ارزيابي فضاي سبز شهري با استفاده از مدل تحليل شبكه راهبردي جهت دستيابي به توسعه پايدار (مطالعه موردي: منطقه بي سيم زنجان)

امروزه مفهوم شهرها بدون وجود فضاي سبز در اشكال گوناگون آن ديگر قابل‌تصور نيست. پيامدهاي توسعه شهري و پيچيدگي‌هاي معضلات زيست‌محيطي آن‌ها موجوديت فضاي سبز و گسترش آن را براي هميشه اجتناب‌ناپذير كرده است. بدين منظور ارزيابي وضعيت فضاي سبز شهري و نيازهاي ‌مبرم‌ در وضعيت ‌مطلوب در نتيجه ‌ارائه ‌الگويي ‌بهينه ‌در وضعيت ‌موجود سرلوحه كار اين پژوهش قرار گرفته است. بر اين اساس روش انجام اين پژوهش توصيفي- تحليلي مي باشد و به منظور ارزيابي وضعيت فضاي سبز در منطقه بي سيم زنجان از شاخص هاي زيست‌محيطي، اقتصادي و اجتماعي و كالبدي بهره برده شده است، در اين راستا به‌منظور ارزيابي نحوه توزيع كلي فضاي سبز در سطح شهر زنجان از شاخص ميانگين نزديك‌ترين همسايه استفاده شده است و درنهايت وضعيت كلي محدوده مورد مطالعه از طريق از مدل تحليل شبكه مورد تحليل و بررسي قرار گرفت و با استفاده از مدل سوات ، در غالب مدل تحليل شبكه با يكديگر تلفيق و راهبرد نهايي تعيين گرديد. نتايج پژوهش نشان داد كه الگوي توزيع فضايي فضاي سبز كاملاً خوشه‌اي مي باشد، بنابراين با توجه به سرانه 0.74 مترمربع و بر اساس نتايج مدل تحليل شبكه گسترش فضاي سبز در سطح نواحي با امتياز 0.6342 بهترين راهبرد در نظر گرفته شد كه البته با توجه به شاخص هزينه مي‌توان با اولويت‌بندي و مكان‌يابي مناسب بهترين سايت‌ها را در سطح منطقه براي گسترش فضاي سبز شناسايي كرد. نتايج اين مطالعه مي‌تواند به برنامه ريزان شهري براي درك و اولويت‌بندي مسائل شهري براي رفع اين مشكلات كمك شاياني باشد.