بازيابي نظام‌‌هاي طبيعي سكونتگاه‌هاي اطراف رودكنارها با رويكرد توسعه پايدار (نمونه موردي: بخش آسارا،روستاي حسنكدر)

رودخانه ها به‌عنوان يكي از عناصر ساختاري شهر و كريدورهاي طبيعي در فراهم كردن منابع زيست محيطي نقش مؤثري دارند. لذا سرمايه‌گذاري روي اراضي مجاور و احداث و توسعه بوستان‌هاي تفريحي پيرامون آن‌ها، علاوه بر اينكه تأثيرات زيست محيطي بسيار زيادي به همراه دارد، پيوندهاي پسين و پيشين اقتصادي فراواني هم دارد. روستاي حسنكدر به‌زعم برخورداري از امكانت بالقوه و بالفعل، از نظر موقعيت، در روند توسعه آن محدوديت‌ها و تنگناهاي زيادي در زمينه‌هاي مختلف وجود دارد، به‌طور كلي در سطح اين روستا عدم دسترسي مناسب به زيرساخت‌هاي اقتصادي، محدوديت و پراكندگي منابع طبيعي و در نهايت نداشتن عملكرد اقتصادي مؤثر در سيستم اقتصادي منطقه، انعكاس خود را در زمينه‌هاي اقتصادي- اجتماعي به‌صورت فقر و بيكاري نمايان كرده است. تحقيق حاضر اين مسائل را با مطالعه بر روي ويژگي‌هاي جغرافياي، اقتصادي و اجتماعي اين روستا مورد بررسي قرار داده است. هدف از اين تحقيق نيل به ساماندهي حسنكدر از طريق اولويت‌هاي زيست محيطي با راهبرد توسعه پايدار و شناخت و معرفي معيارهاي ساماندهي مي‌باشد. پژوهش حاضر با استفاده از روش‌ توصيفي تحليلي بر پايه مطالعات‌ كتابخانه‌اي و ميداني به منظور جمع‌آوري اسناد و مدارك مرتبط، مولفه‌ها و معيارهاي ارتقاي محيط زيست و ساماندهي سكونتگا‌ه‌ها را، از طريق جداول سوآت و روش سلسله مراتبي AHP مورد بررسي و تحليل قرار داده است.بر اساس نتايج تحقيق، ساماندهي سكونتگاههاي اطراف رودخانه‌ها و هدايت آن در طرحهاي هادي روستايي به سوي يك نظم فضايي، مي‌تواند آثار پايداري بر اصلاح بافت سكونتگاه‌هاي روستايي بگذارد و آن را به سوي رفتاري قانونمند هدايت كند.