مدل‌سازي آزمايشگاهي وضعيت زهكشي جريان در آبخوان‌هاي ماسه‌اي و ارزيابي روابط تحليلي موجود

در مطالعه حاضر نشت جريان‌هاي زيرسطحي درون محيط متخلخل ماسه‌اي (ماسه ساحلي) با استفاده از يك مدل آزمايشگاهي شبيه‌سازي شده و نتايج حاصله با داده‌هاي حاصل از روابط تحليلي دوپوئي- فرشهايمر، چاپمن، بي‌ير و كاسترو-ارگاز و همكاران مورد مقايسه قرار گرفته است. مدل آزمايشگاهي شامل يك محيط متخلخل ماسه ساحلي به طول 5 متر، عرض 6/0 متر و ارتفاع 1 متر مي‌باشد. براي ترازهاي مختلف جريان و شيب كف فلوم برابر با 0135/0، دبي نشت و نيم‌رخ نشت اندازه‌گيري گرديد. ميزان خطاي دبي با استفاده از درصد خطاي نسبي و ميزان خطاي نيم‌رخ نشت با استفاده از مقياس تابع هدف نرمال (NOF) محاسبه گرديده است. پس از مقايسه نتايج آزمايشگاهي و نتايج تحليلي، نقاط قوت و ضعف روابط تحليلي مشخص گرديد. از مقايسه نتايج دبي نشت آزمايشگاهي با دبي رابطه تحليلي دوپوئي- فرشهايمر درصد خطاي نسبي بين 2/4 تا 4/6 درصد به دست آمد. با مقايسه نتايج نيم‌رخ نشت آزمايشگاهي با روابط تحليلي، براي رابطه چاپمن ميزان خطاي NOF بين 012/0 تا 048/0، براي رابطه تحليلي بي‌ير بين 011/0 تا 081/0 و براي رابطه تحليلي كاسترو- ارگاز بين 011/0 تا 078/0 به‌دست آمد كه نشان از تطبيق مناسب بين داده‌هاي برداشت شده آزمايشگاهي با نتايج حاصل از روابط تحليلي دارد.