اثر متقابل آب و نيتروژن بر عملكرد و كارآيي مصرف آب آبياري ذرت علوفه‌اي تحت مديريت آبياري قطره‌اي-نواري

مديريت مصرف آب و كود نيتروژن در راستاي افزايش بهره‌وري مصرف آب، افزايش توليد محصول و كاهش مخاطرات زيست محيطي در سيستم-هاي نوين آبياري ضروري است. هدف از اين پژوهش بررسي بر هم‌كنش آب و كود نيتروژني بر عملكرد و كارآيي مصرف آب آبياري (IWUE) ذرت علوفه‌اي تحت سيستم آبياري قطره‌اي-نواري بود. چهار سطح آبياري شامل دو سطح كم آبياري (ETc 86/0W1=و ETC 93/0W2=) و يك سطح آبياري كامل (ETC 1W3=) و يك سطح بيش آبياري (ETC 06/1W4=) و سه سطح كودي صفر)‌(N0، 150 (N150) و200 (N200) كيلوگرم نيتروژن در هكتار مورد بررسي قرار گرفت. تيمارهاي آزمايشي با استفاده از طرح آماري كرت‌هاي نواري در قالب بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار اجرا شد. شاخص‌هاي مورد بررسي ارتفاع و قطر ساقه و شاخص سطح برگ و زيتوده اندام هوايي طي دوره رشد بودند. مديريت آبياري بر اساس محاسبه تبخير-تعرق گياه با استفاده از رابطه فائو پنمن-مانتيث و اندازه‌گيري رطوبت در عمق توسعه ريشه قبل از آبياري انجام شد. نتايج نشان داد اثر سطوح مختلف آبياري (P < 0.05) و نيتروژن (P < 0.01) بر زيتوده و كارآيي مصرف آب معني دار بود. كمترين مقدار زيتوده در تيمار W1N0 برابر14537كيلوگرم بر هكتار و بيشترين مقدار زيتوده در تيمار W4N200 برابر 27893 كيلوگرم بر هكتار مشاهده شد. كمترين مقدار كارآيي مصرف آب آبياري برابر 09/3 كيلوگرم بر متر مكعب در سطح آبياري W2 و بيشترين مقدار برابر 57/3 كيلوگرم بر متر مكعب در سطح آبياري W4 رخ داد. بطوركلي افزايش مقدار نيتروژن مصرفي سبب افزايش زيتوده و كارآيي مصرف آب آبياري شد. به طور كلي نتايج نشان داد روش آبياري قطره‌اي-نواري از طريق افزايش راندمان آبياري وكاهش تبخير از سطح خاك سبب صرفه‌جويي در مصرف آب و افزايش ميزان محصول توليدي ذرت مي شود.