تحليل جامعه‌ شناختي بر نقش كار آفرينانه آذري‌ زبان هاي تهران با تاكيد بر درياني‌ ها

كارآفريني به‌مثابه خلق ارزش توليدي و قدرت تركيب منابع داراي دلالت‌هاي اقتصادي و اجتماعي بوده و به‌مثابه مكانيزمي براي حركت از «انسان اقتصادي» به مفهوم پاراتوئي به «انسان كارآفرين» به مفهوم شومپيتري است. يكي از نمودهاي اجتماعي و عيني كارآفريني در ارتباط با گروه‌هاي اجتماعي، ظهور نوعي كارآفريني قومي و شبكه‌اي است كه در اين مقاله سعي شده ابعاد اقتصادي و اجتماعي آن در عملكرد درياني‌هاي آذري‌زبان تهران در بخش سوپرماركت‌داري و فروشگاه زنجيره‌اي تبيين شود. نوع روش مورد استفاده در تحقيق، كيفي و به شيوه مردمنگارانه بوده است. در اين روش منطق رفتار كارآفرينانه درياني‌ها به شيوه توصيف فربه تبيين شده است. جامعه‌آماري در اين تحقيق درياني‌هاي سوپرماركت‌دار تهران بوده و 30 نفر به‌شيوه «نمونه‌گيري در‌ دسترس» براي مصاحبه انتخاب شده‌اند. نتايج نشان مي‌دهد رفتار كارآفرينانه درياني‌ها به دليل نقش برجسته پيشگامان از جمله حاج مهدي ابراهيمي درياني با موفقيت در فعاليت‌هاي توليدي مانند احداث چاي عقاب، شروع و با نقش كارآفرينانه در بسيج منابع، به تثبيت و نهادينه شدن اين روحيه در ميان درياني‌ها انجاميده است. به عبارت ديگر اين گروه از آذري‌زبانها نه تنها داراي روحيه كارآفريني بالايي بودند، بلكه توانستند اين روحيه را نهادينه و به تثبيت نوعي كارآفريني قومي كمك كنند. براي اين گروه كارآفريني تجسم عيني «تركيب منابع» بوده و از طريق مهاجرت به تهران، استقرار در محله دريان نو، خريد مغازه‌هاي دوبر و ايجاد انجمن هاي زادگاهي‌ در جهت حمايت دورن‌گروهي و عملكرد شبكه‌ي موفق عمل كردند.