بررسي همدلي با موقعيت‌هاي مثبت در نوجوانان مهاجر مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه

Investigation of Empathy in positive Emotional situations in afghan youth refugees with PTSD

مقدمه: نمرات بيماران مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه در پرسش­نامه‌هاي خودسنجي همدلي، بدون در نظر گرفتن نوع هيجان كاهش مي­يابد. واكنش بهنجار اين بيماران به هيجانات و موقعيت‌هاي مثبت، ضرورت بررسي همدلي با موقعيت‌هاي مثبت در اين افراد را نشان مي­دهد. هدف پژوهش حاضر، بررسي همدلي نوجوانان مهاجر مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه با موقعيت‌هاي مثبت بود. روش: تعداد شركت‌كنندگان هر يك از گروه­هاي اين پژوهش(مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه، بدون علايم اختلال استرس پس از سانحه و گروه كنترل) كه با شيوه‌ي نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شده بودند، 15 نفر بود. آزمودني‌ها با استفاده از مصاحبه‌ي باليني ساختاريافته براي اختلالات محور يك، مقياس تجديدنظر شده‌ي رويداد، پرسش­نامه‌هاي اضطراب بك و افسردگي كواكس و تكليف چندوجهي همدلي ارزيابي و داده‌ها با روش‌هاي تحليل واريانس يك­متغيري و چندمتغيري و آزمون‌هاي تعقيبي تحليل شدند. يافته‌ها: در مطالعه‌ي حاضر، گروه‌هاي مورد مطالعه در همدلي با تصاوير مثبت تفاوت معناداري نشان ندادند. نمرات اضطراب و افسردگي گروه مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه نسبت به دو گروه ديگر و نمرات اضطراب گروه بدون اختلال با گروه كنترل نيز معنادار بود. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مي‌توان گفت كه نقص گزارش­‌شده توسط محققان در ميزان همدلي افراد مبتلا به اختلال استرس پس سانحه، شامل تمام موقعيت‌ها نمي­شود و اين افراد در هنگام همدلي با افراد داراي بار هيجاني مثبت نقصي نشان نمي‌دهند كه اين نكته مي‌تواند در فرايند درمان اين افراد مورد توجه قرار گيرد.

Introduction: The reduction in the scores of empathic patients with posttraumatic stress disorder in self-assessment questionnaires that evaluate their Empathy regardless of their type of emotion, and their normal response to positive emotions and situations, necessitates an examination of empathy with positive situations in these individuals. The purpose of this study was to investigate empathy with positive situations in migrant adolescents with posttraumatic stress disorder. Method: a total number of 45 adolescents were selected by the convenience sampling method and divided into 3 groups (15 in each group, including: adolescents with PTSD, adolescents without PTSD, and control group). Participants were evaluated by the Structured Clinical Interview for DSM Axis-I, the Impact of Event Scale-Revised, the Beck Anxiety Inventory (BAI), the Children’s Depression inventory (CDI), and a multi-dimensional empathy task. Data were analyzed by ANOVA, MANOVA, as well as post hoc tests. Results: there was no significant difference between groups in terms of empathy and positive pictures. There was a significant difference between anxiety and depression scores in the PTSD group than other groups. Also, compared to the control group, the differences of anxiety scores in adolescents without PTSD were significant. Conclusion: According to the results in can be concluded that the previous reports about deficit in empathy of individuals with PTSD does not include all situations, and this group of individuals do not show any deficit in empathy when they face to individuals with positive emotions, which can be considered in the treatment of these individuals.