ارزﯾﺎﺑﯽ ﺑﯿﻼن و ﺑﻬﺮه وري آب ﺑﺮﻧﺞ ﺗﺤﺖ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖﻫﺎي آﺑﯿﺎري و ﺗﺮاﮐﻢ ﮐﺎﺷﺖ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺪل ﻫﺎي Ceres-Rice و ORYZA2000

هدف از اين مطالعه ارزيابي مدل‌هاي ORYZA2000و Ceres-Rice براي تعيين اختلاف بين عملكرد بالقوه قابل حصول و عملكرد واقعي كشاورزان و بررسي دلايل آن در مديريت‌هاي آبياري و تراكم‌هاي مختلف كشت برنج مي‌باشد. اين آزمايش در قالب طرح بلوك كامل تصادفي با سه تكرار در منطقه كوشال- لاهيجان واقع در شمال ايران در سال‌هاي 1393 و 1394 انجام شد. تيمارهاي آبياري شامل غرقابI1= ، اشباعI2= ، آبياري با دور 8 روز تا گلدهيI3= ، آبياري با دور 8 روز بعد از گلدهيI4= ، آبياري با دور 8 روز در كل دوره رشدI5= و تراكم شامل 15×15D1=،20×20D2= و 25×25D3= سانتيمتر بودند. ارزيابي عملكرد و بيوماس شبيه‌سازي و اندازه‌گيري شده با استفاده از ضريب همبستگي سازگاري و ميانگين مربعات خطاي مطلق و نرمال شده (RMSE) بود. مدل ORYZA2000 عملكرد دانه را در مقايسه با مدل Ceres-Rice با دقت بيشتري برآورد كرد (533RMSE = و 14RMSEn =٪). مقادير برآورده شده و پيش‌بيني شده تيمار I3D2 در مراحل واسنجي و ارزيابي همبستگي خوبي داشت. به‌طور متوسط اجزاي يهره-وري آب مبتني بر آبياري، تبخير و تعرق و مجموع تبخير و تعرق و نفوذ عمقي (WPI، WPI + R، WPET، WPT و WPETQ)، به ترتيب 09/1، 90/0، 00/1، 59/1، 79/0، كيلوگرم بر متر مكعب محاسبه گرديد.