رابطه بين رهبري اخلاقي و درگيري شغلي با نقش ميانجي‌ تعامل رهبر ـ عضو

The Relationship between Ethical Leadership and Job Involvement by the Mediating Role of Leader-Member Interaction

زمينه و هدف: مديران سازماني به دنبال راه‌كارهايي براي بهبود تعاملات رهبر ـ عضو و افزايش درگيري شغلي كاركنان مي‌باشند. مطالعه حاضر با هدف تعيين رابطه بين رهبري اخلاقي با درگيري شغلي با ميانجي‌گري تعامل رهبر ـ عضو انجام شده است. مواد و روش‌ها: اين پژوهش توصيفي ـ همبستگي مبتني بر مدل معادلات ساختاري است كه روي 162 نفر از دبيران مقطع دوم متوسطه، مدارس ناحيه 2 شهر زاهدان انجام شد. نمونه‌گيري به شيوه طبقه‌اي ـ تصادفي انجام شد. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي استاندارد رهبري اخلاقي، درگيري شغلي و تعامل رهبر ـ عضو استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون ضريب همبستگي پيرسون و مدل معادلات ساختاري با كمك نرم‌افزار SPSS 21 و ليزرل بهره گرفته شد. يافته‌ها: بين رهبري اخلاقي با درگيري شغلي، رهبري اخلاقي با تعامل رهبر ـ عضو و تعامل رهبر ـ عضو با درگيري شغلي همبستگي معني‌داري وجود داشت(0/01>p). اثر مستقيم رهبري اخلاقي بر درگيري شغلي (β=0/19, t=1/54) معني‌دار نبود. اثر مستقيم رهبري اخلاقي بر تعامل رهبر ـ عضو (β=0/44, t=2/69) و اثر مستقيم تعامل رهبر ـ عضو بر درگيري شغلي (β=0/24, t=2/13) معني‌دار بود. اثر غير مستقيم رهبري اخلاقي بر درگيري شغلي با نقش ميانجي تعامل رهبر ـ عضو (β=0/105) نيز معني‌دار بود. نتيجه‌گيري: به­ كارگيري سبك رهبري اخلاقي مي‌تواند زمينه را براي بهبود تعاملات رهبر ـ عضو و افزايش درگيري شغلي كاركنان فراهم نمايد. پيشنهاد مي‌شود، به منظور افزايش درگيري شغلي كاركنان، مديران هنجارها و منش‌هاي اخلاقي مانند صداقت، انصاف، تعهد و مسؤوليت‌پذيري را در تعامل با كاركنان رعايت نمايند.

Background and Aim: Regarding the effect of ethical leadership style on employee involvement, the present study was conducted to determine the relationship between ethical leadership and job engagement by mediating role of leader-member interaction. Materials and Methods: This study descriptive-correlational research with structural equation model was done on 162 teachers of secondary schools in District 2 of Zahedan City. The sample size was estimated based on the Cochran formula and stratified-random sampling method was done. For collecting data, standard questionnaires of ethical leadership, Job involvement and leader-member interaction were used. For data analysis, Pearson correlation coefficient and structural equation model were used with application of SPSS 21 and Lisrel softwares. Findings: There was a significant correlation between ethical leadership and job involvement, ethical leadership with leader-member interaction, and interaction of leader-member with job involvement was significantly correlated (p<0.01). The direct effect of ethical leadership on job involvement was not significant (β=0.19, t=1.54). The direct effect of ethical leadership on the leader-member interaction (β=0.44, t=2.69) and direct effect of the leader-member interaction on job involvement (β=0.24, t=2.13) was significant. The indirect effect of ethical leadership on job involvement with the mediating role of leader-member interaction (β=105.53) was also significant. Conclusion: Applying the ethical leadership style can provide a basis for improving the leader-member interactions and consequently, increasing employee engagement. It is suggested that ethical managers observe moral norms and virtues such as honesty, fairness, commitment and responsibility in interaction with employees.