ارزيابي اجزاي بيلان آب حاصل از مدل سطح زمين GLDAS-2 و GLDAS-2,1در استان قزوين

با توجه به مشكلاتي نظير خطاي انساني، مسائل مالي، عدم دسترسي به تمام مناطق مورد نظر و مشكلات جوي كه در ثبت داده‌هاي هواشناسي وجود دارد، نياز به مدل‌هايي كه به وسيله تكنيك سنجش از دور مشكلات ذكر شده را حل كنند و داده‌هاي به هنگام و دقيق در اختيار كاربران قرار دهند غيرقابل انكار است. مدل سطح زمين GLDAS يك منبع اطلاعاتي مهم براي تحقيقات چرخه‌ي آب در جهان است. مدل GLDAS-2 شامل دو نسخه‌ مي‌باشد. نسخه اول مدل GLDAS-2,0 است كه محدوده زماني سال‌هاي 1948 تا 2010 را پوشش مي‌دهد. نسخه دوم مدل GLDAS-2.1 مي‌باشد كه از سال 2000 تا كنون را با 2 ماه تاخير پوشش مي‌دهد. در پژوهش حاضر مدل GLDAS-2.0 و GLDAS-2.1مورد بررسي قرار گرفته‌اند. پژوهش حاضر با هدف ارزيابي داده‌هاي دماي هوا و دماي خاك و همچنين اجزاي بيلان آب شامل پارامترهاي بارش، رواناب و تبخير از سطح آب‌هاي آزاد حاصل از نسخه‌هاي 0/2 و 1/2 مدل GLDAS-2 انجام شد. به منظور بررسي پارامترهاي فوق از اطلاعات ايستگاه‌هاي سينوپتيك و هيدرومتري پراكنده در سطح استان قزوين استفاده شد. نتايج حاكي از آن بود كه در ايستگاه قزوين، داده‌هاي دماي هوا و دماي خاك، بارش و تبخير از سطح آبهاي آزاد حاصل از مدل GLDAS به ترتيب با ضريب تبيين بالاي 9/0، 7/0 و 8/0 و همچنين داده‌هاي مجموع حجم سالانه رواناب حاصل از مدل GLDAS در ايستگاه‌هاي باراجين و باغ كلايه به ترتيب با ضريب تبيين 49/0 و 55/0 همبستگي مناسبي با داده‌هاي مشاهداتي داشتند. نتايج نشان داد كه در حال حاضر داده‌هاي دما، رواناب، تبخير از سطح آب‌هاي آزاد و بارش( به جز ايستگاه آوج) حاصل از مدل GLDAS-2.0 دقت بالاتري نسبت به داده‌هاي مدل GLDAS-2.1 دارند. با توجه به اينكه دقت مدل GLDAS در منطقه كوهستاني آوج كمتر از ساير مناطق مي‌باشد لذا ممكن است دليل آن اقليم منطقه و ارتفاع از سطح درياي(9/2034) بيشتر آن نسبت به ساير مناطق باشد. در نهايت با توجه به دقت كم داده‌هاي رواناب حاصل از مدل GLDAS، استفاده از آن به منظور برآورد حجم رواناب سيلاب، پيشنهاد نمي‌شود.