برساخت گفتماني هويت و شكل‌گيري روايت‌هاي زنانه در فضاي بينابيني فرهنگي در يادنوشت‌هاي زنان مهاجر ايراني

ادبيات مهاجرت ايران با تلفيق روايت­هاي سنّتي ادب فارسي و غرب در فضايي بينابيني و دو فرهنگي و با بهره­گيري از تكنيك­ هايي مانند ضد روايت، مقابله با هژموني فرهنگي و گفتمان قدرت، برخي ارزشهاي غالب فرهنگي جامعۀ سنّتي را، و يا آنچه كه ميشل فوكو «رژيم حقيقت» مي­خواند به چالش كشيده و توانسته روايت­هايي با مؤلفه­ هايي منحصراً زنانه خلق نمايد. در اين آثار، زن به مثابۀ سوژه­اي سركوب شده و اُبژه­اي درگفتمان قدرت مردسالارنه نيست و ازطريق خلق روايت­هاي زنانه، سوبژكتيويت ه­اي مستقل مي­يابد. اين مقاله سعي دارد با بررسي دو رمان آشپزخانه اي به رنگ زعفران و پسران و ديگر اجسام سوختني و با تلفيق دو رويكرد پسا استعماري و پساساختارگرايانه، چگونگي شكل ­گيري روايت­ها و صداي زنانه را با به چالش كشيدن هژموني فرهنگي و روايتهاي مردسالارانه و بهره ­گيري از «فضاي سوم» فرهنگي بررسي نمايد.