مينوي: معنا و متن صوفيه

مجتبي مينوي (1282-1355) از چهره­هاي شاخص فرهنگي كشور، برآيند دو پايگاه «حوزۀ كلاسيك مدرسي» و «نهاد تحقيقي و دانشگاهي» است. مطالعات گستردۀ او در تاريخ و ادب و فرهنگ و متون سبب گرديد تا با عنوان منتقدي برجسته شناخته شود. يكي از حوزه­ هاي مطالعه و تحقيق او در متن، مربوط به «تصوّف و عرفان» است. نوشته ­هاي او در باب آزادي، تسامح، عبرت آموزي از تاريخ و مانند آن، بر ناظر بودن ديدگاه او در عرفان و تصوّف صحه مي­گذارد. همين شيوۀ تحقيق مينوي، نگاه انتقادي او را نيز در پي دارد و تفاوت نگرش او را با دين پژوهان و صاحب نظران حوزۀ عرفان و تصوّف – همچون هانري كربن و سيد حسين نصر كه به تفكّر فرا تاريخي تأكيد مي­ورزند- آشكار مي­سازد.