كيخسرو و بهرام (خوانش بينامتني شاهنامه و هفت پيكر از منظر شخصيت پردازي اسطوره‌گونه كيخسرو و بهرام گور)

شاهنامه به عنوان الگوي سرآمد حماسه‌هاي ايراني، منشا خلق آثار متعدد حماسي پس از خود شده است. در اين پژوهش با خوانشي بينامتني، اثرگذاري شاهنامه بر هفت‌پيكر نظامي در خلق شخصيت اسطوره‌گونۀ بهرام گور بررسي شده است. پژوهش حاضر در پي يافتن مواردي از داستان و شخصيت اسطوره‌اي كيخسرو در شاهنامه است كه الهام‌بخش شخصيت‌‌پردازي نظامي در پردازش شخصيت بهرام گور بوده است؛ بدين ترتيب مي‌توان الگويي براي خلق شخصيت بهرام در روايت نظامي پيدا كرد. اشارۀ نظامي در ابتداي هفت‌پيكر بر ابتناي اثرش بر شاهنامه و شواهد متني موجود، اين مدعا را تقويت مي‌كند. اين پژوهش با روشي توصيفي تحليلي بينامتني، در حوزۀ دو شخصيت ياد شده، برپايۀ آراي ژرار ژنت دو اثر شاهنامه و هفت‌پيكر را بررسي كرده و نتايج نشان دهنده آن است كه كه روابط بينامتني صريح و ضمني، در مواردي همچون پيش‌بيني و روياهاي بزرگان در مورد دو شخصيت، اعمال و رفتار، شخصيت عرفاني و فرجام آن‌ها نمود يافته است.