ﮐﺎﻫﺶ ﻋﻨﺼﺮ ﺳﺪﯾﻢ از ﻣﺤﯿﻂﻫﺎي آﺑﯽ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از ﺳﺘﻮن ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ﻧﺎﻧﻮ ﺟﺎذبﻫﺎ

كمبود منابع آب در جهان و ايران همواره يكي از چالش هاي مهم انسان به حساب مي آيد. از طرفي وجود منابع آبي بزرگ نظير درياها و اقيانوس ها از جمله درياي مازندران در شمال و خليج فارس در جنوب ايران ممكن است يكي از راه حل هاي مناسب در اين زمينه باشد. هدف از اين تحقيق، بررسي و مقايسه حذف سديم با استفاده از ستون ثابت توسط جاذب هاي نانوساختار برگ بلوط و پوسته تخم مرغ مي باشد. نتايج نشان داد كه مقدار كل جذب، حداكثر ظرفيت جذب و درصد حذف سديم براي جاذب هاي برگ بلوط و پوسته تخم مرغ به ترتيب برابر با 21/120 و 10/117 ميلي گرم ،1/1 و 24/0 ميلي گرم بر گرم و 10/60 و 88/68 درصد براي غلظت 5 ميلي گرم بر ليتر، 45/194 و 93/169 ميلي گرم، 77/1 و 34/0 ميلي گرم بر گرم و 56/55 و 82/54 درصد براي غلظت 10 ميلي گرم بر ليتر و 83/466 و 84/453 ميلي گرم، 26/4 و 91/0 ميلي گرم بر گرم و 66/53 و 03/54 درصد براي غلظت 30 ميلي گرم بر ليتر به دست آمد. برازش مدل هاي پيوسته جذب بر روي داده هاي آزمايشي توسط جاذب هاي نانو ساختار نشان داد كه در جذب سديم با استفاده از ستون بستر ثابت، براي جاذب هاي برگ بلوط و پوسته تخم مرغ، به ترتيب مدل هاي عمق بستر- زمان سرويس، توماس و يون-نلسون نسبت به بقيه مدل ها داراي برازش بهتري از داده هاي ستون جذب بودند. بر مبناي نتايج حاصل از اين تحقيق، جاذب هاي نانو ساختار برگ بلوط و پوسته تخم مرغ قابليت بالاي حذف يون سديم را دارا بوده اند.